Σάββατο, 11 Φεβρουαρίου 2012

Βαράτε παλαμάκια, ειδεμή....

Ο Δημήτρης Χριστόφιας ανταποκρίθηκε ακόμα μια φορά, με τον αναμενόμενο για αυτόν, αλλά συνάμα απρόβλεπτο για έναν αρχηγό κράτους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τρόπο σε κριτική.

Είπε, λοιπόν χτες ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Κύπρου Κώστας Χριστοφίδης στην ομιλία του τα εξής (σύμφωνα με το δελτίο ειδήσεων του ΡΙΚ στις 8 μμ):

"Φρονώ πως ο λαός μας και οι επόμενες γενιές αξίζουν κάτι καλύτερο. Αξίζουν περισσότερη δημοκρατία και περισσότερη λογοδοσία. Είναι μια μεγάλη ευκαιρία μέσα από τη θλίψη και τα γεγονότα του καλοκαιριού να στήσουμε κάτι εντελώς καινούργιο, πιο υγιές και πιο σύγχρονο. Πρέπει να μετατρέψουμε να μετατρέψουμε αυτή την εποχή σε μια δημοκρατική άνοιξη που να μπορεί να καταλήξει στην ανοικοδόμηση του κράτους. Να μετατρέψουμε την κρίση σε μια ευκαιρία αναμόρφωσης των πνευματικών θεσμών της δημοκρατίας. Πρέπει να αποδείξουμε εκ νέου την ανωτερότητα του δημοκρατικού μας πολιτεύματος και να διαψεύσουμε όσους ισχυρίζονται πως η δημοκρατία είναι καθεστώς των μετρίων. Σήμερα, όσο ποτέ στο παρελθόν, έχουμε την ιστορική υποχρέωση να ξεπεράσουμε την επιπολαιότητα δεκαετιών και να μεταφράσουμε σωστά τις διεθνείς εξελίξεις. Χρειάζονται επιστήμονες με γνώση. Όχι για να κυβερνούν αλλά για να συμβουλεύουν, αλλά κυρίως με μια μακρόχρονη αντίληψη του πως λειτουργεί και πως εξελίσσεται ο σύγχρονος κόσμος".

Τι κι αν αυτή του ασκήθηκε με έμμεσο και κομψό τρόπο; Η αντίδρασή του υπήρξε, ως συνήθως, άκομψη και πικρόχολη, την οποία χαρακτηρίζει ο γνωστός του ξερολισμός, η μικροπρέπεια, το αναθεμάτισμα της αντίθετης άποψης, η έπαρσή του που εκφράζεται ως πάγια πρακτική του να απευθύνεται με υποτιμητικό τρόπο στους συνανθρώπους του και να παρουσιάζει τον εαυτό του ως θύμα, θιγμένο και αδικημένο. Πονάει το Μαρί. Έστω κι ως έμμεση αναφορά. Εξοργίζει η έστω και έμμεση υπόδειξη σε δημοκρατικά ελλείμματα. Προκαλεί η έλλειψη επαίνου για εμφανείς και αυταπόδεικτες παραλήψεις και λανθασμένες αποφάσεις και την αναγκαιότητα αξιοποίησης της γνώσης.

Και απάντησε:

"Επειδή κύριε Πρύτανη, τις προκλήσεις εγώ δεν τις αντέχω, θέλω να σας ευχαριστήσω για την ωραία διάλεξη που μας εκάματε από καθέδρας αλλά να σας καλέσω να συζητήσουμε αυτά τα θέματα γιατί δεν μ' αρέσει να με καλούν να είμαι δήθεν τιμόμενο πρόσωπο και να ακούω τα εξ αμάξης. Σας καλώ λοιπόν και εσάς, κι αν θέλετε τη Σύκλητο και την Πρυτανεία, να συζητήσουμε προκομμένα και πάνω σε έναν επιστημονικό επίπεδο ίσος προς ίσον τα ζητήματα της κρίσης. Της παγκόσμιας κρίσης. Διότι έχει βάθος και εύρος και δεν είναι τυχαία η κρίση και δεν περιορίζεται στην Κύπρο ασφαλώς. Ευχαριστώ πολύ".

Δεν του αρέσει λοιπόν να τον καλούν να είναι δήθεν τιμόμενο πρόσωπο και να ακούει τα εξ αμάξης. Του αρέσει να τον καλούν, να του βαράνε παλαμάκια, να τον επευφημούν και να τον καλούν να συνεχίσει αυτό που μόνο ο ίδιος θεωρεί ορθό, ανεξαρτήτως της όποιας άποψης τυγχάνει να έχει έστω και μια μειοψηφία, ανεξαρτήτως του οφέλους ή του κόστους που έχει η πολιτική του για την κοινωνία, μεμονωμένα μέλη της ή κοινωνικές ομάδες. Το απολαμβάνει να τον καλούν και να τον τιμούν και να του λένε, "φώτισε μας μεγάλε μας ηγέτη με τη σοφία σου". Να τον ανακηρύσσουν σε επίτιμο διδάκτορα για αυτά που λέει πως ξέρει ή πιστεύει. Είναι τυχαίο που η διαφορετική άποψη υποβιβάζεται στο επίπεδο των "εξ αμάξης"; 

Εν όψει του προεκλογικού αγώνα που έχει ουσιαστικά ξεκινήσει για τις προεδρικές, προβλέπω πως θα γίνουμε μάρτυρες ανάλογων σκηνών αλαζονείας μια και ως ήθισται, ο απερχόμενος πρόεδρος συγκεντρώνει τα περισσότερα πυρά των ανθυποψηφίων του. Η συμβουλή μου είναι να συνηθίσει γιατί θα ακούσει και πιο σκληρή κριτική και από άλλους. Πολλές φορές θα είναι δικαιολογημένη, πολλές φορές θα είναι αδικαιολόγητη.  Την ποιότητα της δημοκρατίας όμως την καθορίζει ο βαθμός στον οποίο η πολιτική ηγεσία και η εκτελεστική εξουσία επιδεικνύει ανοχή στην αντίθετη άποψη.

Αν δεν του αρέσει η δημοκρατία, της οποίας αναπόσπαστο μέρος είναι και η κριτική σε έναν πολιτικό, ας το πει επιτέλους ξεκάθαρα. Είναι άλλωστε κοινό μυστικό.

Υ.Γ. Κύριε Πρόεδρε, επί της ουσίας συμφωνώ με τον Πρύτανη. Ο λαός μας και οι επόμενες γενιές αξίζουν κάτι καλύτερο.

4 σχόλια:

Λεμέσια είπε...

Έχουμε δει και βιώσει πάρα πολλά ευτράπελα σε αυτή την προεδρία την τελευταία τετραετία, Αντιπολιτευόμενε. Νοιώθω ενοχές για το γεγονός, ότι προσπαθούσα να πείσω ανθρώπους τότε, σε περίπτωση που δεν περνούσε στο δεύτερο γύρο ο Κασουλίδης, να στηρίξουν Χριστόφια. Δεν ξέρω ποιος θα εκλεγεί του χρόνου πρόεδρος, αλλά χειρότερος αποκλείεται να είναι από το σημερινό και τον προκάτοχό του. Το πιο αστείο πάντως είναι η απαίτηση των κυβερνώντων να ακολουθούμε τη δική τους αποπροσανατολιστική τακτική και να ασκούμε αντιπολίτευση στην...αντιπολίτευση. Τόσο πολύ υποτιμούν τη νοημοσύνη μας...

Αντιπολιτευόμενος είπε...

Συμπολίτισσα, δεν είναι τυχαίο που τον Χριστόφια επέβαλε στο ΑΚΕΛ η φιλοσταλινική φράξιά του. Η επιλογή της αποδείχθηκε απόλυτα επιτυχής, από τη δική της φυσικά οπτική γωνία, μια και κανένας άλλος άνθρωπος δεν θα μπορούσε να αντισταθεί με τέτοια επιτυχία στις συντελούμενες αλλαγές και στην αναγκαιότητα αναπροσαρμογής της πολιτικής του και της ιδεολογίας του εν μέσω κοσμογονικών γεγονότων.
Δεν τον μέμφομαι φυσικά για το ότι είναι αχάπαρος αλλά περισσότερο επειδή είναι κομπλεξικός, επιδεικνύοντας μηδενική ανοχή σε απόψεις που δεν ταυτίζονται απόλυτα με τις δικές του ρίχνοντας στον κάλαθο των αχρήστων γνώση, πείρα και εμπειρία όχι μόνο της αντιπολίτευσης αλλά και της επιστημονικης κοινότητας...

ΚΛΕΙΔΑΡΙΘΜΟΣ είπε...

γεια σας...επιδεί ήμουν παρών εκεί ως ένα από τα τιμώμενα πρόσωπα(ως μεταπτυχιακός απόφοιτος)το κωμικοτραγικό ήταν το εξής...κανένας δεν άκουσε τι είπε ο πρύτανης και ο πρόεδρος. όταν αντέδρασε έβλεπαν ο ένας τον αλλό απορημένοι...το αρνητικό ήταν ο τρόπος που αντέδρασε δείχνωντας ότι παίρνει τα πάντα προσωπικά και πικκάριζεται

Αντιπολιτευόμενος είπε...

Κλειδάριθμε, σε ευχαριστώ για τη λεπτομέρεια που περιγράφεις που προσθέτει ακόμη ένα σημαντικό στοιχείο της αψυχολόγητης αντίδρασής του Χριστόφια. Η οποία επιβεβαιώνει το τι έχω ακούσει από συγχωριανούς του Δικωμίτες, πως δηλαδή αυτός και η οικογένειά είναι άτομα με διαταραγμένη προσωπικότητα.

Υποθέτω πάντως πως η ΚΥΠ θα του είχε ήδη σφυρίσει εδώ και καιρό πως ο Χριστοφίδης ήταν ένας από τους διαδηλωτές έξω από το Προεδρικό τον Ιούλιο, εξ ου και η αντίδραση μια και φαίνεται πως έθεσε τις αισθήσεις του σε συναγερμό κατά την ομιλία του Πρύτανη, ώστε να αντιδράσει σε ό,τι έστω και έμμεσα θα μπορούσε να εκληφθεί ως κριτική.

Να γιατί αυτοπυροβολήθηκε...