Αναγκαστική προσγείωση

Ενώ από τη μια προσπαθεί το υπουργείο οικονομικών να βρει επενδυτές πρόθυμους να αγοράσουν κυπριακά κυβερνητικά αξιόγραφα ώστε να αποφύγει το κράτος τη στάση πληρωμών εντός των επομένων εβδομάδων, το ΑΚΕΛ εξακολουθεί να ζει στον κόσμο του.

Απέδειξε χτες για ακόμη μια φορά πως εμμένει σε πολιτικές ελλειμμάτων και χρεωκοπίας και είναι φύλακας άγγελος εκείνων που τις υλοποιούν.

Η χθεσινή απόφαση της βουλής για επιβολή αυστηρών όρων για την αύξηση κεφαλαίου στις Κυπριακές Αερογραμμές υπήρξε μια από τις ελάχιστες περιπτώσεις στον κυπριακό κοινοβουλευτισμό όπου το σώμα στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων.

Σπάνια στο παρελθόν, πήρε αποφάσεις σε κρίσιμα ζητήματα που δεν ελέγχονταν για την ορθότητά τους και αυτή η περίπτωση, όπως και η συναίνεση που επιτεύχθηκε τον Δεκέμβριο και τον Αύγουστο για να περάσουν μέρα δημοσιονομικής εξυγίανσης, θα είναι καλό να μην μείνουν μεμονωμένα περιστατικά.

Φυσικά, εδώ που φτάσαμε σήμερα, είναι εκ των πραγμάτων αδύνατο να συνεχιστεί η πολιτική της κατασπατάλησης δημοσίων πόρων αναθέτοντας στον φορολογούμενο το λογαριασμό για τις διάφορες επιχορηγήσεις προς την εταιρεία (εξαγορά της Γιουροσύπρια από το κράτος, αποζημιώσεις για την απαγόρευση χρήσης του τουρκικού εναέριου χώρου, σημερινή αύξηση κεφαλαίου κ.ά.).

Και το ΑΚΕΛ για μια ακόμη φορά, κρύφτηκε πίσω από το επιχείρημα της κυβερνώσας βουλής για να κάνει τζάμπα μαγκιές αντί να ζητήσει από το υπουργικό του Χριστόφια να αναλάβει τις ευθύνες του και να κυβερνήσει επιτέλους τη χώρα.

Φυσικά, για να λέμε του στραβού το δίκαιο, η κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η εταιρεία, είναι αποτέλεσμα των χειρισμών προηγούμενων κυβερνήσεων από τον καιρό της ανεξαρτησίας, που δημιούργησαν υπερπρονομιούχες θέσεις εργασίας στο δημόσιο και επιχειρήσεις με ιδιοκτήτη το κράτος για να βολέψουν ημέτερους. Και άρα ευθύνονται όλα τα κόμματα ανεξαιρέτως για την κακοδιαχείριση των πόρων της εταιρείας μια και είχαν όλα μερίδιο τουλάχιστον στην εξουσία έστω στο πρόσφατο παρελθόν.

Αυτό από την άλλη, δεν απαλλάσσει καθόλου τον Χριστόφια και τη συμμορία του από τις δικές τους ευθύνες, αφού ακόμη και τώρα, όπου η εταιρεία αναμένεται πως θα καταγράψει μεγαλύτερες ζημιές απ' ό,τι πέρσι (πέρσι έκανε 18,8 εκ. ευρώ πριν τη φορολογία και κατάφερε να επιπλεύσει με τα 20 εκ. ευρώ επιχορήγηση για το τουρκικό εμπάργκο) επέμειναν μέχρι την τελευταία στιγμή σε ένα 'σχέδιο αναδιάρθρωσης' των 17 εκ. ευρώ.

Επέμειναν σε άτολμες περικοπές που θα οδηγούσαν την εταιρεία στην ίδια κατάσταση με τη σημερινή με μαθηματική ακρίβεια εντός ορισμένων και μόνο μηνών.

Αν η χτεσινή απόφαση της βουλής αποτελεί σύνθημα για ένα νέο ξεκίνημα, που θα επιτρέψει τον εξορθολογισμό στη διαχείριση των δημοσίων πόρων, τότε υπάρχει ελπίδα για αισιοδοξία πως αυτή η χώρα θα μπορέσει να δει καλύτερες μέρες.

Οι Κυπριακές Αερογραμμές και η στρατηγική ηλιθιότητα

Θέλουν, λένε, στρατηγικό επενδυτή. Διασώθηκαν δύο φορές μέσα σε 7 χρόνια, μια φορά μοσχοπουλώντας τη θυγατρική τους στον κύριο ιδιοκτήτη τους. Τη δεύτερη φορά, πήραν δήθεν αποζημίωση, για ζημιές που τους προκάλεσε, δήθεν, η απαγόρευση της Τουρκίας να χρησιμοποιούν τον εναέριό της χώρο. Αναδρομικά. 

Δεν πέρασε ένας χρόνος και είναι ξανά στα πρόθυρα της πτώχευσης. Είπε χτες η εταιρεία σε ανακοίνωσή της εδώ:

"Οι Κυπριακές Αερογραμμές σε συνεννόηση και  συνεργασία με  τον κύριο μέτοχο  τους που είναι το κράτος, και με τους εκπροσώπους των ιδιωτών μετόχων  τους,  πράττουν  ότι είναι δυνατό για να διασφαλίσουν όχι μόνο την μακροπρόθεσμη  βιωσιμότητα, αλλά και την περαιτέρω ανάπτυξη της Εταιρείας, με απώτερο στόχο την επαναφορά της το συντομότερο στην κερδοφορία. Η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητάς τους είναι βασικός στόχος και προς αυτή την κατεύθυνση στρέφονται οι στρατηγικοί σχεδιασμοί, στους οποίους υπάγεται και η προσέλκυση ενός αξιόπιστου στρατηγικού επενδυτή".

Μήπως διάβασε κανένας τη λέξη "εξυγίανση"; Τη λέξη "αναδιάρθρωση"; Είναι λέξεις φαίνεται που δεν αρέσουν. Προκαλούν. 

Αντί τούτων, θέλουν, λένε, επαναφορά στην κερδοφορία και προσέλκυση στρατηγικού επενδυτή. 

Βάλτε τον αυτόματο πιλότο...

Κι όλα αυτά, με "αύξηση κεφαλαίου" αυτή τη φορά, είπε ο εκπρόσωπος της εταιρείας σήμερα στο Τρίτο του ΡΙΚ που θα πρέπει να χρηματοδοτήσει ο βασικός μέτοχος, που είναι το κράτος, άρα ο φορολογούμενος.

Δεν ξέρω αν υπάρχουν "αξιόπιστοι στρατηγικοί επενδυτές" που θα αγοράσουν μια κακοδιαχειριζόμενη επιχείρηση που δημιουργεί 20 με 30 εκατομμύρια ευρώ ζημιά τον χρόνο αν δεν αναδιαρθρωθεί προηγουμένως.

Tη στιγμή μάλιστα, που το πολυάριθμο, υπεραμειβόμενο και αργόσχολο προσωπικό της εγείρει αιτήματα αύξησης απολαβών, εμμένει στην ΑΤΑ,  ενώ θα πρέπει να μειωθούν οι απολαβές του, ο αριθμός του και να βελτιωθεί η παραγωγικότητά του. 

Το πιο πιθανό σενάριο για μένα είναι πως η εταιρεία θα πετύχει την αύξηση κεφαλαίου, το οποίο θα αναλώσει και αυτόν στην κακοδιαχείριση, διαπραγματευόμενη επάπειρον και ταυτόχρονα με "στραγητικούς επενδυτές" και με τους τραμπουκοσυνδικαλιστές της, είτε μέχρι να κλείσει ή μέχρι να βρεθεί κάποιος να την αγοράσει με σκοπό απλώς και μόνο να εκποιήσει τα περιουσιακά της στοιχεία, δηλαδή για σκοπούς asset stripping, οπότε και πάλι θα κλείσει.

Μέχρι και σ' αυτό το σημείο μπορεί να φτάσει η στρατηγική ηλιθιότητα του Χριστόφια.