Συνεπιβάτες στο "Λεωφορείον η Τρέλα"

Ο εφιάλτης ήταν τρομακτικός.

Συνεπιβάτης σε ένα λεωφορείο που έτρεχε σαν τρελό σε έναν στενό δρόμο γεμάτο στροφές. Περνούσε σαν βολίδα δίπλα από απότομους γκρεμούς με βάθος ολόκληρα χιλιόμετρα κι ανάμεσα σε βουνά χιονισμένα. Έπαιρνε τις στροφές με 80 χιλιόμετρα την ώρα.

Έπεφτε βροχή και χιόνι, έκανε κρύο και είχε ομίχλη. Η ορατότητα σχεδόν μηδέν. Ο δρόμος γλιστρούσε. 

Συχνά, περνούσαμε δίπλα από τα συντρίμμια άλλων αυτοκινήτων και λεωφορείων που είχαν παρεκκλίνει από την πορεία τους και έπεσαν στο κενό ή πάνω σε βράχια δίπλα από το οδόστρωμα, ή είχαν συγκρουστεί με άλλα αυτοκίνητα και φορτηγά που έρχονταν από την άλλη κατεύθυνση,

Η αγωνία δεν με άφηνε να αναπνεύσω.

Ο δικός μας οδηγός αδιαφορούσε για τα παράπονα των επιβατών. Οι φωνές και οι κραυγές τους όχι μόνο τον άφηναν αδιάφορο αλλά κάθε διαμαρτυρία τους έκανε το οδήγημά του πιο επιθετικό.

Κάθε φορά που ένας επιβάτης του υποδείκνυε ένα σήμα τροχαίας που αντάμωνε το λεωφορείο στην τρελή του πορεία και τη σημασία του, ο οδηγός όχι μόνο έκανε ακριβώς με το αντίθετο, αλλά και με οργή κατακεραύνωνε τον "αυθάδη επιβάτη".

Επιτάχυνε όποτε έβλεπε πινακίδα για το όριο ταχύτητας, προσπερνούσε εκεί που απαγορευόταν. Δεν σταματούσε εκεί που έπρεπε να σταματήσει.

Το λεωφορείο δεν είχε προορισμό. Η διαδρομή του ήταν γραμμένη σε μια άγνωστη γραφή και κάθε έκκληση στον οδηγό για στάση, τον έκανε να φρενάρει απότομα για να επιταχύνει αμέσως, κάνοντας τους επιβάτες να χτυπούν στα μπροστινά καθίσματα, ο ένας πάνω στον άλλο και στα παράθυρα.

Η καρδιά μου κτυπούσε σαν τρελή. Δεν έβγαιναν τα λόγια από το στόμα μου κάθε φορά που προσπαθούσα να ψελλίσω κάτι.

Τον άκουγα να δίνει και διαλέξεις για το πόσο λανθασμένη ήταν η φιλοσοφία της σηματοδότησης των δρόμων, πως αυτός ήταν ο καλύτερος δυνατός οδηγός, πως η σωστή οδήγηση είναι να αψηφάς τα σήματα τροχαίας.

Ξαφνικά πάτησε με όλη του τη δύναμη το γκάζι όταν άκουσε τους επιβάτες να του λεν να σταματήσει για να αναλάβει άλλος οδηγός. Έβγαλε το τιμόνι και το πέταξε έξω απ' το παράθυρο.

Εκεί που σκεφτόμουν πως η μόνη ελπίδα να γλιτώσουμε εμείς οι επιβάτες το μοιραίο ήταν να τελιώσουν τα καύσιμα του λεωφορείου, εκεί ακριβώς ξύπνησα.

Πέρασαν αρκετά δευτερόλεπτα να συνειδητοποιήσω πως ήμουν ξύπνιος πια και πως έβλεπα έναν εφιάλτη, αλλά η ανάσα μου, ο γοργός ρυθμός με τον οποίο κτυπούσε η καρδιά μου, και ο ιδρώτας από τον φόβο που ακόμη ένιωθα δύσκολα με έκαναν να πιστέψω πως δεν ήμουν τελικά επιβάτης στο λεωφορείο που οδηγούσε ο τρελός εκείνος οδηγός.

Κοίταξα έξω από το παράθυρο. Μια ματιά τριγύρω και ένας γαλανός ουρανός σαν κοίταξα έξω από το παράθυρο με έκαναν να συνειδητοποιήσω πως ήμουν στο σπίτι μου στη Λευκωσία. 

"Εδώ στην Κύπρο είμαι," σκέφτηκα και πήγα να πάρω μια βαθιά ανάσα. "Στην Κύπρο, στο πηδάλειο της οποίας βρίσκεται ο Δημήτρης Χριστόφιας".

Κι η ταχυπαλμία δεν έλεγε να σταματήσει.

Η Κύπρος στα μάτια Γερμανών βουλευτών

Ένας φίλος που απέστειλε σήμερα την πιο κάτω ανάλυση της γερμανόφωνης υπηρεσίας του Ρόιτερς που δημοσιεύω μεταφρασμένη μαζί με το κείμενο στη Γερμανική στο τέλος:

ΑΝΑΛΥΣΗ - Περίπτωση Κύπρος - Θα τρίξει για πρώτη φορά η Γερμανία τα δόντια της;

    * Ο εταίρος στο ευρώ βρίσκεται ενώπιον του μηχανισμού

    * Ενισχύονται οι αντιδράσεις πολιτικών της αντιπολίτευσης

    * "Δεν αναμένεται ζημιά για το όλο σύστημα"

    - των Τόρστεν Ζεβεριν και Ματίας Σομπολέβσκι

    Βερολίνο, 14. Αυγούστου (Reuters) - Τελικά, η μεγαλύτερη δοκιμασία για τον συνασπισμό Χριστιανοδημοκρατών και Φιλελευθέρων έλαχε να είναι η μικρή Κύπρος. Το καταχρεωμένο κράτος είναι πολύ ασήμαντο για να αποτελεί κίνδυνο για τη συνέχιση της ευρωζώνης. Και η κυβέρνηση στη Λευκωσία θεωρείται από πολλούς βουλευτές ως μη σοβαρή. Εξ ου και πολιτικοί της συγκυβέρνησης διερωτώνται πως θα μπορούσε να δικαιολογηθεί η υποθήκευση χρήματος των Γερμανών φορολογουμένων. Ως εκ τούτου, δεν αποκλείεται αυτό το μικρό κράτος της Ευρωζώνης να καταστεί ένα παράδειγμα τηρώντας έναντί του μια σκληρή στάση. Η Κύπρος θα έπρεπε τότε να εγκαταλείψει την Ευρωζώνη.

      "Κρίνοντας με το μέγεθος της κυπριακής οικονομίας, δεν αναμένεται να υπάρξει ζημιά για το όλο σύστημα," είπε η πρόεδρος της επιτροπής οικονομικών στο ομοσπονδιακό κοινοβούλιιο (Μπούντεσταγκ) Μπίργκιτ Ράινεμουντ του φιλελεύθερου κόμματος FDP. Σύμφωνα με τον οικονομικό εμπειρογνώμονα του χριστιανοδημοκρατικού κόμματος CDU Χανς Μιχελμπαχ, το νησί αυτό της Μεσογείου είναι "ένα πληντύριο ρωσικού κεφαλαίου". Η έξοδός του από την Ευρωζώνη δεν θα προκαλέσει σοβαρές παρενέργειες για το ευρώ, είπε.  

      Το ότι η Κύπρος κατέχει την προεδρία της ΕΕ δεν διευκολύνει τη συζήτηση στους κόλπους της συγκυβέρνησης: Σε αυτήν τη χώρα είναι στραμένοι οι προβολείς της υφηλίου και εκπροσωπεί μια ήπειρο, η οποία για περισσότερα από δύο χρόνια αγωνίζεται να βρει το σωστό δρόμο για έξοδο από την κρίση χρέους. Εάν εγκριθεί το αίτημα της Κύπρου για οικονομική βοήθεια, θα γινόταν το πέμπτο κράτος που θα κατέληγε στον ευρωπαϊκό μηχανισμό. Τι ποσά απαιτούνται, είναι αντικείμενο μελέτης της τρόικας της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σύμφωνα με εμπειρογνώμοντες, απαιτούνται περίπου 10 δισεκατομμύρια ευρώ.

      "ΣΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΟΥ ΡΕΚΛΙΝΓΚΧΑΟΥΖΕΝ ΚΑΙ ΜΠΟΤΡΟΠ"

      Συγκριτικά, φαίνονται λίγα, αλλά για το νησί αυτό με τους 840.000 κάτοικους, το ποσό αυτό είναι τεράστιο. Αντιστοιχεί στο 55% του ετήσιου ΑΕΠ των 18 δισεκατομμυρίων. Δεν έχει διασαφηνιστεί πως θα μπορέσει ποτέ η Κύπρος να αποπληρώσει αυτά τα χρήματα. Αυτό το ερώτημα είναι σημαντικό κατά την αξιολόγηση του αξιόχρεου της χώρας από τους εμπειρογνώμονες της τρόικας.

      "Είναι αδύνατο πια να πρέπει να διασώζουμε και μισά νησιά που αντιστοιχούν στο μέγεθος της επαρχίας Ρέγκλινγκχάουζεν και της πόλης Μπότροπ και η μεγαλύτερη τράπεζα των οποίων είναι μικρότερη από το Ταμιευτήριο του Αμβούργου," τόνισε ο ευρω-σκεπτικιστής πολιτικός για θέματα οικονομίας του FDP Φρανκ Σέφλερ. Αυτό δεν έχει να κάνει με τη διάσωση του ευρώ, είπε. Δεν διαβλέπει πλειοψηφία για κάτι τέτοιο.

      Προϋπόθεση για την παροχή βοήθειας σε ένα κράτος, είναι να βρίσκεται σε κίνδυνο η γενικότερη σταθερότητα στην Ευρωζώνη, υπογράμμισε επίσης η Ράινεμοντ: "Εγείρεται δικαιολογημένα το ερώτημα για το κατά πόσον ικανοποιούνται οι συνθήκες για την προσφορά βοήθειας στην περίπτωση της Κύπρου". Παρόμοια επιχειρήματα προβάλλει και ο Βόλφγκανγκ Μπόσμπαχ, πολιτικός του CDU: "Αν στην περίπτωση της Κύπρου παρακάμψουμε την αρχή πως χωρίς τη βοήθεια από το EFSF και ESM η Ευρωζώνη ως σύνολο θα αποσταθεροποιηθεί, τότε θα μπορούν στο μέλλον στο μέλλον και άλλα κράτη να επικαλούνται το προηγούμενο της Κύπρου". Μελλοντικά δεν θα εξαρτάται πλέον από το κατά πόσον χωρίς βοήθεια θα κινδυνεύει η ευρωζώνη στο σύνολό της.

     

      ΑΠΟΔΟΚΙΜΑΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕ ΤΗ ΡΩΣΙΑ

      Το νησί της Μεσογείου κατέληξε σε αυτήν την άθλια κατάσταση κυρίως λόγω των τραπεζών της, που είναι συνδεδεμένες με χρηματοοικονομικούς οργανισμούς της Ελλάδας και επηρεάστηκαν από τη διαγραφή του ελληνικού χρέους από τους ιδιώτες πιστωτές την περασμένη άνοιξη. Κι αυτό ενώ η Κύπρος εναπόθετε τις ελπίδες της ειδικά στον χρηματοπιστωτικό τομέα και είχε επιχειρήσει να ενισχύσει τη θέση της ως χρηματοοικονομικό κέντρο σαν γέφυρα μεταξύ της Εγγύς και Μέσης Ανατολής και της Ρωσίας. Παράλληλα με το αίτημα για διάσωση προς του ευρωπαίους εταίρους, η Κύπρος αποτάθηκε στους Ρώσους για δάνειο ύψους 5 δισεκατομμυρίων ευρώ' ήδη αφότου η Μόσχα βοήθησε με 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ.

      Όλα αυτά δεν ενισχύουν την εμπιστοσύνη στους κόλπους του συνασπισμού. "Η συνεργασία με τη Μόσχα προκαλεί δυσφορία," σημείωσε ένα κορυφαίο κοινοβουλευτικό στέλεχος του FDP. Επιπλέον, η τάξη των ντόπιων πολιτικών δεν φαίνεται να είναι αποδοτική. Η Κύπρος δεν θα μπορούσε να εξασφαλίσει καλύτερους όρους απ' ό,τι η Ελλάδα. Στο ίδιο μήκος κύματος και ο πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομαδας των χριστιανοδημοκρατών Μίχαελ Φουξ: "Δεν γίνεται να θέλουμε αυστηρότητα για την Ελλάδα αλλά όχι για την Κύπρο". Στην περίπτωση της Κύπρου υπάρχουν σημαντικές επιφυλάξεις, "μεταξύ άλλων λόγω πιθανού ξεπλύματος βρόμικου χρήματος".

     

      "ΚΙ ΑΛΛΟΙ ΑΜΦΙΣΒΗΤΙΕΣ"

      Ήδη κατά την ψηφοφορία για την παροχή βοήθειας ύψους δισεκατομμυρίων ευρώ για τις τράπεζες της Ισπανίας στις 13 Ιουλίου είχαν ψηφίσει εννέα βουλευτές των φιλελευθέρων αρνητικά. Στο τέλος, ο συνασπισμός χριστιανοδημοκρατών-φιλελευθέρων κατάφερε να σχηματίσει πλειοψηφία αλλά όχι εκείνη τη συμβολική της εκλογής Καγγελαρίου. "Είναι φανερό πως και κατά τη ψηφοφορία για τα άλλα πακέτα βοήθειας αυξήθηκαν οι αμφισβητίες," είπε ο Γενς Ακερμαν, βουλευτής του FDP. Όλο και περισσότεροι θεωρούν πως έχουμε φτάσει στην κόκκινη γραμμή, είπε. Ο ίδιος πάντως, θα ψηφίσει, όπως έπραξε και σε προηγούμενες ψηφοφορίες για πακέτα βοήθειας, κατά ενός πακέτου για την Κύπρο.  

      Κατά πόσον οι πολύ διαδεδομένες επιφυλάξεις θα αναγκάσουν τη Γερμανία να αρνηθεί πλήρως να στηρίξει την Κύπρο με αποτέλεσμα την πρώτη έξοδο από την ευρωζώνη, παραμένει ανοικτό. "Πιστεύω πως η Κύπρος είναι πολύ μικρή για να είναι κατάλληλη ως δοκιμαστικός έλεγχος," είπε ο Φουξ. Εξάλλου, η ψυχολογία διαδραματίζει ένα ρόλο εάν η πρώτη χώρα εγκαταλείψει το κοινό νόμισμα. Σε αυτό προστίθενται και θέματα πολιτικής ασφάλειας. Άλλωστε, το νησί είναι διαιρεμένο από την επέμβαση της Τουρκίας το 1974' ακόμη και σήμερα υπάρχουν στη χώρα ειρηνευτές του ΟΗΕ. Η αποσταθεροποίηση της Κύπρου θα ήταν πρόβλημα.

ANALYSE-Testfall Zypern - Zeigt Deutschland erstmals Härte?

    * Euro-Partner steht kurz vor Gang unter Rettungsschirm

    * Unmut bei Koalitionspolitikern wächst

    * "Mit Schaden für Gesamtsystem nicht zu rechnen"

    - von Thorsten Severin und Matthias Sobolewski

    Berlin, 14. Aug (Reuters) - Ausgerechnet das kleine Zypern könnte zur großen Bewährungsprobe für die schwarz-gelbe Koalition werden. Das hoch verschuldete Land ist zu unbedeutend, um eine Gefahr für den Fortbestand der Euro-Zone darzustellen. Und die Regierung in Nikosia gilt manchen Abgeordneten als wenig seriös. Koalitionspolitiker fragen sich daher, mit welcher Begründung sie dorthin deutsche Steuergelder verpfänden sollen. Nicht ausgeschlossen wird daher, an dem kleinen Euro-Staat ein Exempel zu statuieren und Härte zu zeigen. Zypern würde dann der Austritt aus der Euro-Zone drohen.

    "Vom Umfang der zypriotischen Wirtschaft her ist mit einem Schaden für das Gesamtsystem nicht zu rechnen", sagt die Vorsitzende des Finanzausschusses im Bundestag, Birgit Reinemund (FDP). Für den CSU-Finanzexperten Hans Michelbach ist die Mittelmeerinsel mit ihrem "aufgeblähten Finanzsystem" gar "eine Geldwaschmaschine russischen Kapitals". Bei einem Ausscheiden aus der Euro-Zone rechne er nicht mit starken Auswirkungen auf den Euro.

    Dass Zypern derzeit die EU-Ratspräsidentschaft innehat, macht die Debatte in der Koalition nicht einfacher: Das Land steht im internationalen Rampenlicht und repräsentiert derzeit einen Kontinent, der schon seit mehr als zwei Jahren über den richtigen Weg aus der Schuldenkrise streitet. Sollte Zyperns Antrag auf Finanzhilfen stattgegeben werden, wäre es das fünfte Land unter dem Euro-Rettungsschirm. Wie viel Geld benötigt wird, prüft derzeit die Troika von EZB, IWF und EU. Experten zufolge dürften es ungefähr zehn Milliarden Euro sein.

    "SO GROSS WIE RECKLINGHAUSEN UND BOTTROP"

    Das scheint vergleichsweise wenig, doch für die Insel mit nur 840.000 Einwohnern ist die Summe gewaltig. Sie entspricht 55 Prozent der jährlichen Wirtschaftskraft von 18 Milliarden Euro. Unklar ist, wie Zypern das Geld je zurückzahlen soll. Diese Frage spielt auch eine zentrale Rolle bei der Bewertung der Schuldentragfähigkeit des Landes durch die Troika-Experten.

    "Es kann nicht sein, dass wir jetzt schon halbe Inseln retten, die so groß sind wie der Kreis Recklinghausen und die Stadt Bottrop zusammen und deren größte Bank kleiner ist als die Hamburger Sparkasse", kritisiert der FDP-Finanzpolitiker und Euro-Skeptiker Frank Schäffler. Mit dem Erhalt des Euro habe das nichts zu tun. Er sehe dafür auch keine Mehrheit.

     Voraussetzung für Hilfen an ein Land sei, dass eine Gefahr für die Stabilität der Eurozone insgesamt bestehe, unterstreicht auch Reinemund: "Die Frage ist gerechtfertigt, ob die Bedingungen für Hilfszusagen im Falle Zypern erfüllt sind." Ähnlich argumentiert der CDU-Politiker Wolfgang Bosbach: "Wenn wir im Falle Zypern das Prinzip außer Kraft setzen, dass ohne die Hilfe durch EFSF und ESM die Eurozone insgesamt instabil werden würde, können sich in Zukunft auch andere Länder auf den Präzedenzfall Zypern berufen." Künftig komme es dann nicht mehr darauf an, ob ohne Hilfe die Eurozone insgesamt in Gefahr sei.

    RUSSLAND-CONNECTION SORGT FÜR STIRNRUNZELN

    In die Misere geraten ist die Mittelmeerinsel vor allem wegen ihrer Banken, die eng mit griechischen Geldhäusern verbunden sind und hart vom Schuldenverzicht der privaten Gläubiger Griechenlands im Frühjahr getroffen wurden. Dabei hatte Zypern ausgerechnet in den Finanzsektor seine Hoffnungen gesetzt und versucht, seine Stellung als Finanzzentrum mit Brückenfunktion in den Nahen- und Mittleren Osten und nach Russland zu festigen. Bei den Russen hat Zypern parallel zur Anfrage an die Euro-Partner um einen Kredit von fünf Milliarden Euro nachgesucht; schon im Dezember hatte Moskau mit 2,5 Milliarden Euro ausgeholfen.

    In der Koalition sorgt all das nicht gerade für Vertrauen. "Die Kooperation mit Moskau ist unerfreulich", merkt ein Spitzen-Parlamentarier der Liberalen an. Außerdem erscheine die politische Klasse des Landes nicht sehr leistungsfähig. Zypern könne daher keine besseren Bedingungen gestellt bekommen als Griechenland. In dieselbe Kerbe schlägt auch Unions-Fraktionsvize Michael Fuchs: "Man kann nicht bei Griechenland Härte fordern, bei Zypern aber nicht." In Falle Zyperns bestünden erhebliche Bedenken, "unter anderem auch wegen möglicher Geldwäscherei".

    "IMMER MEHR ZWEIFLER"

    Schon bei der Entscheidung über die Milliarden-Hilfen für spanische Banken hatten im Juli 13 Abgeordnete der Union und neun der Liberalen mit Nein votiert. Am Ende erzielte Schwarz-Gelb zwar eine eigene Mehrheit, verfehlte aber die symbolisch wichtige Kanzlermehrheit. "Es ist ja zu sehen, dass bei den anderen Rettungspaketen die Zweifler immer mehr wurden", sagt der FDP-Parlamentarier Jens Ackermann. Immer mehr sähen die roten Linien erreicht. Er jedenfalls werde - wie schon bei früheren Abstimmung zur Euro-Rettung - gegen ein Zypern-Paket stimmen.

    Ob die weit verbreiteten Bedenken letztlich dazu führen werden, dass Deutschland sich bei Zypern komplett verweigert und damit der erste Austritt aus der Euro-Zone ansteht, ist allerdings offen. "Ich glaube, Zypern ist eher zu klein, um ein Testlauf sein zu können", sagt Fuchs. Zudem spielt der psychologische Effekt eine Rolle, wenn das erste Land den Währungsraum verlassen müsste. Hinzu kommen sicherheitspolitische Erwägungen. Denn schließlich ist die Insel seit der Militärintervention der Türkei im Jahr 1974 geteilt; auch heute noch sind UN-Soldaten im Land. Eine Destabilisierung Zyperns und der Region wäre ein Problem.

Τράβα εμπρός, ηρωϊκώς, Πουτάνα της Μεσογείου!

Είναι άγνωστο για το κατά πόσον τα νέα από τη Μόσχα ήταν ή όχι θετικά για τον Μέγα Σύντροφο που είχε σήμερα τηλεφωνική επικοινωνία με τον ομόλογό του Βλάντιμιρ Πούτιν. Μίλησαν μισή ώρα στο τηλέφωνο και πρόλαβαν να φιλοσοφήσουν για τα πάντα:

Τις στενές σχέσεις Κύπρου-Ρωσίας οι οποίες ως γνωστόν βασίζονται σε αρχές, όπως ακριβώς και οι σχέσεις του κυπριακού λαού με τον ρωσικό λαό. 

Οι δύο ηγέτες επαναβεβαίωσαν την ετοιμότητά τους να συνεχίσουν τη συνεργασία, με αποτέλεσμα, αμέσως μετά την ανακοίνωση της συνομιλίας από τα διεθνή μέσα ενημέρωσης, να ξεκινήσει ένα ξέφρενο ανοδικό ράλι στο χρηματιστήριο της Δαμασκού, με τις εταιρείες του Ραμί Μαχλούφ -ο οποίος μέχρι πέρσι τέτοιες μέρες  κατείχε και την κυπριακή υπηκοότητα βάσει απόφασης του υπουργικού Συμβουλίου της 28^ης Δεκεμβρίου 2010- Ramak Investment Group, Syriatel και Cham Holding Company να καταγράψουν εκπληκτική άνοδο που ξεπέρασε κάθε λίμιτ απ, μια και σύροι επενδυτές αναμένουν πως η απρόσκοπτη ροή ρωσικών πυρομαχικών προς το καθεστώς Άσαντ, με την οικογένεια του οποίου ο Μαχλούφ συγγενεύει, θα ενισχύσει τις προοπτικές κερδοφορίας τους.

Μεταδόθηκε μάλιστα πως "διαπιστώθηκε ότι στα βασικά ζητήματα που απασχολούν τις δύο χώρες υπάρχει συναντίληψη".

Αυτή η αναφορά σκόρπισε ανακούφιση στον κυπριακό λαό, μια και τα βασικά ζητήματα που τον απασχολούν σήμερα έχουν σχέση με τις διαπραγματεύσεις με την τρόικα και τις κόκκινες γραμμές της κυβέρνησης, η οποία ηρωϊκώς αντέταξεν εις την παγκόσμιαν οικονομικήν κρίσην την αταλάντευτήν της αποφασιστικότηταν ίνα την αντιμετωπίσει δια της ομοιοπαθητικής μεθόδου, ως ο αυτοκράτωρ του Μεξικού Μαξιμιλιανός προς τους εκτελεστές του, αυξάνοντας δηλαδή τα δημοσιονομικά ελλείμματά της σε μια προσπάθεια να διευκολύνει την πρόσβασή της στις χρηματαγορές, μιμούμενη δηλαδή τους Κύπριους δασοκομάντος οι οποίοι επιτυχώς κατάφεραν στις πυρκαϊές της Πελοποννήσου το 2007 να κατασβήσουν την πυρά διά της πυράς, ή όπως και ο ελεύθερα σκεπτόμενος συγγραφεύς Χαμπής Κιαττίπης ο οποίος το 2004 επέφερεν ένα σοβαρό πλήγμα εις το σωματεμπόριο στην Κύπρο, δια της δημοσίευσης της πραγματείας του "Εμπόριο Κοριτσιών," το οποίον διάνθισεν "με πολλές έγχρωμες φωτογραφίες καλλιτεχνών από τον κόσμο του θεάματος," όπως μπαλέτων, μίμων, μάγων, κλόουν, ζογκλέρ, κωμικών, ακροβατών, σχοινοβατών, χορευτών ευρωπαϊκών και λατινικών χωρών, χορευτριών του χορού της κοιλιάς και νεαρών αρτίστων και στριπτιζέζ από όλον τον κόσμο. Αλλά ας επιστρέψουμε στο διπλωματικό επίπεδο των κυπρο-ρωσικών σχέσεων.

Ο Μέγας Σύντροφος, όπως μας πληροφόρησε το Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών, εξέφρασε "προς τον Ρώσο Πρόεδρο ευχαριστίες για τη διαχρονική στήριξη της Ρωσίας για την επίτευξη συνολικής, βιώσιμης και δίκαιης λύσης του Κυπριακού και ιδιαίτερα για τη στάση της εντός του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ," η οποία στήριξη, όπως εύκολα μπορεί να υποθέσει κάποιος, βασίζεται και αυτή πάνω σε αρχές, όπως δηλαδή αποδεικνύει η συνεπής υποστήριξη του Κρεμλίνου στα αποσχηστικά κινήματα στην Αμπχαζία και Νότια Οσετία, στα πλαίσια της οποίας διενεργήθηκε το 2008 ακόμη και εισβολή του ρωσικού στρατού στη Γεωργία, ώστε να περιορίσει την ανεξαρτησία, κυριαρχία και εδαφική ακεραιότητα του εν λόγω κράτους μέλους του ΟΗΕ, καθώς και να παρεμποδίσει την επιστροφή των προσφύγων από τις περιοχές αυτές στις εστίες τους, την οποία η Κυπριακή Δημοκρατία, της οποίας η πολιτική βασίζεται επίσης σε αρχές, ως μόνη χώρα μέλος της ΕΕ δεν αρνήθηκε ηρωικά να υπερψηφίσει σε ψηφοφορία στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ τον Σεπτέμβριο του 2009.

"Ο Ρώσος Πρόεδρος ανέφερε ότι η στάση της Ρωσίας αποτελεί θέση αρχής," μας είπαν σάμπως και υπέθεσαν πως ο κυπριακός λαός δεν το γνώριζε, και πρόσθεσαν πως "ο ρώσος πρόεδρος εξέφρασε παράλληλα την ελπίδα να υπάρξει σύντομα συμφωνημένη λύση προς το συμφέρον των δύο κοινοτήτων, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, εντός των πλαισίων που καθορίζει ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών," έστω κι αν είναι ανάλογη με αυτήν στην οποία θέλει η Ρωσία να εξαναγκάσει τη Γεωργία, εξ ου δε και παραχωρεί οικονομική βοήθεια σε χώρες του τρίτου κόσμου, όπως στο νησιωτικό κράτος Ναούρου στον Ειρηνικό Ωκεανό, ώστε να διευκολύνει την αναγνώριση από αυτό των δύο περιοχών της ημικατεχόμης χώρας του Καυκάσου, η κυβέρνηση της οποίας, εξακολουθεί να θεωρεί ως ψευδοκράτη.

Οι αρχηγοί ωστόσο των δύο πραγματικά αληθινών κρατών, μια και όπως είναι σε όλους γνωστόν, η φιλοσοφία τους βασίζεται σε αρχές, και δεν πρέπει ποτέ να το ξεχνάμε, συζήτησαν "επίσης θέματα που αφορούν στην παγκόσμια οικονομική κρίση και ειδικότερα στην κρίση στην Ευρωζώνη. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας απηύθυνε ευχαριστίες για το δάνειο ύψους 2,5 δις. το οποίο έχει ήδη δοθεί από την Ρωσική Ομοσπονδία στην Κύπρο. Οι δύο Πρόεδροι συζήτησαν τους όρους της περαιτέρω οικονομικής συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών".

Ωραία. Μόλις μάθουμε πως πήραμε το δάνειο, ίσως τότε μάθουμε και τι θα είναι το αντάλλαγμα που υποσχέθηκε ο Μέγας Σύντροφος.

Το Ναούρου για $50 εκ. δολάρια αναγνώρισε την Αμπχασία και Νότια Οσετία. Είμαι περίεργος να δω ποια θα είναι τελικά η δική μας ταρίφα.

Θα αφήσουμε δηλαδή την πουτάνα του Ειρηνικού να μας χαλάσει την πιάτσα;

Ο θρίαμβος της συνήθειας

Σήμερα γιορτάζουμε ακόμα ένα χρόνο Μακροχρόνιου Αγώνα.

Το 1975 το είπαμε και το κάναμε.

Όταν πεθάνει κι ο τελευταίος πρόσφυγας, θα 'ρθούν οι γιοι του και τα εγγόνια του, για να τον συνεχίσουν.

Χωρίς ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα και επιδιαιτησίες.

Θα τσιμεντώνουμε το Ναι με αμέτρητα Όχι.

Ελληνοκυπριακής ιδιοκτησίας αγώνας για το σωστό περιεχόμενο.

Η Άντζελα Δημητρίου κι η Τζένιφερ Λόπεζ ανήκουν σε μας, και μόνο σε μας.

Κουράγιο μικροκόρη μας, που μας εγίνης γιαγιούλα.

Τον Αττίλα ουκ ελάττω παραδώσω.

Ας όψονται οι κλεφταράδες οι αγορές.

Εν μεγάλη Ελληνική Αποικία, 200 π.Χ (ή μήπως 2011 μ.Χ;)

Ότι τα πράγματα δεν βαίνουν κατ’ ευχήν στην Αποικία

δεν μέν’ η ελαχίστη αμφιβολία,

και μ’ όλο που οπωσούν τραβούμ’ εμπρός,

ίσως, καθώς νομίζουν ουκ ολίγοι, να έφθασε ο καιρός

να φέρουμε Πολιτικό Αναμορφωτή.

Όμως το πρόσκομμα κ’ η δυσκολία

είναι που κάμνουνε μια ιστορία

μεγάλη κάθε πράγμα οι Αναμορφωταί

αυτοί. (Ευτύχημα θα ήταν αν ποτέ

δεν τους χρειάζονταν κανείς). Για κάθε τι,

για το παραμικρό ρωτούνε κ’ εξετάζουν,

κ’ ευθύς στον νου τους ριζικές μεταρρυθμίσεις βάζουν,

με την απαίτησι να εκτελεσθούν άνευ αναβολής.

Έχουνε και μια κλίσι στες θυσίες.

Παραιτηθείτε από την κτήσιν σας εκείνη·

η κατοχή σας είν’ επισφαλής:

η τέτοιες κτήσεις ακριβώς βλάπτουν τες Αποικίες.

Παραιτηθείτε από την πρόσοδον αυτή,

κι από την άλληνα την συναφή,

κι από την τρίτη τούτην: ως συνέπεια φυσική·

είναι μεν ουσιώδεις, αλλά τι να γίνει;

σας δημιουργούν μια επιβλαβή ευθύνη.

Κι όσο στον έλεγχό τους προχωρούνε,

βρίσκουν και βρίσκουν περιττά, και να παυθούν ζητούνε·

πράγματα που όμως δύσκολα τα καταργεί κανείς.

Κι όταν, με το καλό, τελειώσουνε την εργασία,

κι ορίσαντες και περικόψαντες το παν λεπτομερώς,

απέλθουν, παίρνοντας και την δικαία μισθοδοσία,

να δούμε τι απομένει πια, μετά

τόση δεινότητα χειρουργική.

Ίσως δεν έφθασεν ακόμη ο καιρός.

Να μη βιαζόμεθα· είν’ επικίνδυνον πράγμα η βία.

Τα πρόωρα μέτρα φέρνουν μεταμέλεια.

Έχει άτοπα πολλά, βεβαίως και δυστυχώς, η Αποικία.

Όμως υπάρχει τι το ανθρώπινον χωρίς ατέλεια;

Και τέλος πάντων, να, τραβούμ’ εμπρός.

- Κωνσταντίνος Καβάφης

Και όμως, ελπίδα υπάρχει

Αφού ο Χριστόφιας κατάφερε να ωθήσει τη χώρα σε μια άνευ προηγουμένου πιστωτική, δημοσιονομική, ενεργειακή κρίση, και πολιτική κρίση, ξαφνικά όλα φαίνονται μαύρα κι άραχνα.

Η χώρα αδυνατεί να δανειστεί για να αντιμετωπίσει την έκτακτη κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει ώστε να δώσει την αναγκαία ώθηση στην οικονομία της η οποία δέχτηκε ένα μεγάλο πλήγμα με την απώλεια του ηλεκτροπαραγωγού σταθμού στον Βασιλικό, του νεώτερου και πιο οικονομικού, που αντιπροσώπευε 53% της εγκατεστημένης ισχύος παραγωγής ρεύματος στην Κύπρο.

Τα επιτόκια δανεισμού της Κύπρου από το εξωτερικό έχουν αυξηθεί σε ακόμη πιο απαγορευτικό επίπεδο και ο δανεισμός από την εσωτερική αγορά έχει καταστεί ανέφικτος δεδομένων των πιέσεων στις καταθέσεις που άρχισαν να ασκούν οι αποσύρσεις καταθέσεων κυρίως μετά τις πιο πρόσφατες υποβαθμίσεις.

Το έλλειμμα για φέτος, που προβλέφθηκε πως θα είναι κάτω από το 4% προβλέπεται να εκτιναχθεί, χωρίς καν να συνυπολογιστούν οι απώλειες σε έσοδα λόγω της ενεργειακής κρίσης από την έκρηξη στο Μαρί σε 7,5% περίπου. Ήδη, το πρώτο εξάμηνο το έλλειμμα είχε ανέλθει σε 3,7% του ΑΕΠ με βάση αδημοσίευτα στοιχεία του υπουργείου οικονομικών ενώ το πρώτο πεντάμηνο ήταν 2,7% με βάση δημοσιευμένα στοιχεία.

Η επίτευξη με άλλα λόγια του στόχου του 4% του ΑΕΠ για έλλειμμα φέτος προϋποθέτει εξοικονομήσεις της τάξης του 0,5 δις ευρώ. Που λοιπόν θα κόψει δαπάνες η κυβέρνηση μέσα σε 5 μήνες μέχρι το τέλος του χρόνου χωρίς να προκαλέσει κοινωνική αντίδραση; Ή ποιους θα μπορέσει να φορολογήσει στην περίοδο αυτή χωρίς να επιδεινώσει την κατάσταση της οικονομίας;

Με αυτά τα δεδομένα, είναι πιθανόν η οικονομία να χρειαστεί επιπρόσθετα να παραμείνει δέσμια του υψηλού κόστους ηλεκτρισμού που παράγει σήμερα η ΑΗΚ με τους πεπαλαιωμένους της ηλεκτροπαραγωγούς σταθμούς και των κινητών μονάδων τις οποίες θα εγκαταστήσει. Κι αυτό γιατί είναι ακόμη άγνωστο ποιο ποσό θα καταβάλουν, σε αυτήν οι ασφαλιστικές, αν φυσικά το καταβάλουν, και προπαντός πότε, ώστε να μπορεί αυτή να σχεδιάσει έστω και μεσοπρόθεσμα.

Το κράτος αδυνατεί στην κατάσταση που βρίσκονται τα δημοσιονομικά του να ενισχύσει την ΑΗΚ οικονομικά ώστε να χρηματοδοτήσει την ανοικοδόμηση του Βασιλικού. Επίσης, είναι πιθανόν να αναγκαστεί, σε περίπτωση που οι ασφαλιστικές εταιρείες πράγματι καταβάλουν αποζημιώσεις στην ΑΗΚ και κινηθούν εναντίον του δικαστικά, να καταβάλει σε αυτές το πλήρες ποσό που ενδέχεται να ανέλθει σε 800 εκ. ευρώ, ή 4,5% του ΑΕΠ.

Σε αυτήν την ίδια τραγική κατάσταση προστίθεται η απαίτηση της ΠΑΣΥΔΥ όπως "γίνουν σεβαστά τα δικαιώματα των εργαζομένων". Σε απλά ελληνικά, εννοεί τους εξωφρενικά ψηλούς μισθούς στο δημόσιο και τις αυτόματες αυξήσεις που εισπράττουν όσοι απλώς πηγαίνουν στο γραφείο τους χωρίς κατ' ανάγκη να παράγουν έργο.

Το πρόγραμμά του Δημήτρη Χριστόφια αποδείχθηκε ανεφάρμοστο. Οι στρατηγικοί στόχοι του όσο εύηχοι κι αν ακούγονται δεν μπορούν να επιτευχθούν μια και οι τακτικές του οδήγησαν σε παντελή χρεοκοπία.

Την ίδια στιγμή, θέλει να συνεχίσει την προσφορά του προς τον λαό, ο οποίος τον εξέλεξε και στον οποίο λογοδοτεί. Το πως και τι θα προσφέρει παραμένει ακόμη άγνωστο με αυτά τα μυαλά, αυτές τις πολιτικές.

Επιπλέον, ο Χριστόφιας ετοιμάζεται να υπογράψει 'μνημόνιο' με το ΔΗΚΟ ώστε να εξασφαλίσει ένα δεκανίκι παραμονής στην προεδρία για χάριν των εξουσιών που αυτή προσφέρει σε όποιον κατέχει το προεδρικό αξίωμα. Τις οποίες δεν θα μπορεί να ασκεί αποτελεσματικά δεδομένης της χαμηλής του αποδοχής. Ούτε οικονομική πολιτική μπορεί να ασκήσει, ούτε κοινωνική, ούτε ενεργειακή, ούτε εξωτερική. Πόσο μάλλον να διαπραγματευτεί λύση του Κυπριακού.

Τόσο ισχυρός, μα τόσο αδύναμος.

Όποιος πολιτικός βρισκόταν μέσα σε μια τέτοια κατάσταση και αντιμετώπιζε τέτοια αδιέξοδα θα πάθαινε κατάθλιψη.

Ο Χριστόφιας, ο οποίος, κακώς κατά την άποψή μου, θέλει να παραμείνει πρόεδρος, έχει μια μεγάλη ευκαιρία να κάνει μια σωστή κίνηση.

Μπορεί να αναιρέσει τον εαυτό του. Μπορεί να επιλέξει να έρθει σε ρήξη με το παρελθόν του. Να βγάλει τον ζουρλομανδύα που ντύθηκε όταν έγινε μέλος της ΕΔΟΝ.

Μπορεί με δύο κινήσεις, δύο πολιτικές, δύο τολμηρά βήματα να φέρει τα πάνω κάτω, να ανατρέψει την κατάσταση σε ό,τι αφορά το κόστος δανεισμού, να δώσει μια ώθηση στην οικονομία, να καταστήσει τα δημοσιονομικά βιώσιμα και να αποφύγει το μηχανισμό στήριξης με ό,τι αυτός συνεπάγεται.

Με την πρώτη κίνηση θα πρέπει να παγώσει το κρατικό μισθολόγιο στα ίδια επίπεδα με πέρσι και να παγώσει και τις προσλήψεις. Το πάγωμα μισθών πρέπει να είναι καθολικό. Πρέπει να αφορά όχι μόνο τις αυξήσεις στη βάση συλλογικών διαπραγματεύσεων, αλλά και τις προσαυξήσεις και την αυτόματη τιμαριθμική αναπροσαρμογή, κοινώς ΑΤΑ. Αυτό το πάγωμα πρέπει να ισχύσει έως ότου επιβάλλεται η διαφοροποίησή του. Όταν π.χ. λογιστές στο δημόσιο παραιτούνται για να πάνε να δουλέψουν στον ιδιωτικό τομέα και το κράτος χρειάζεται λογιστές τότε θα πρέπει να δίνει σε αυτούς μια ανάλογη αύξηση. Το ίδιο με τους γιατρούς, με δάσκαλους, με νοσοκόμες, με δακτυλογράφους κ.ο.κ. Ας μην ξεχνάμε, οι απολαβές στο δημόσιο είναι τουλάχιστον κατά 70% ψηλότερες από αυτές στον ιδιωτικό τομέα, άρα, δεν είναι ανάγκη να 'λυπηθούμε΄τους 'φτωχούς' δημόσιους υπάλληλους.

Κατόπιν θα πρέπει να προωθήσει την αποκρατικοποίηση της ΑΗΚ και της ΑΤΗΚ. Η πρώτη θα αποκτούσε τη δυνατότητα μέσω μιας οικονομικής ένεσης ενός στρατηγικού επενδυτή να προχωρήσει σε επενδύσεις. Με την πώληση της δεύτερης, το κράτος θα μπορούσε να εξασφαλίσει ένα οικονομικό μαξιλάρι που θα μπορούσε να το κρατήσει εκτός χρηματαγορών για τουλάχιστον ένα χρόνο μέχρι να εξομαλυνθεί η κατάσταση. Με τα έσοδα της πώλησης θα μπορούσε μάλιστα να αρχίσει να κομπάζει πως έχει και τα μέσα να στηρίξει το τραπεζικό σύστημα αν χρειαστεί.

Έτσι δεν θα χρειαστεί να θέσει σε κίνδυνο τις διαπραγματεύσεις του Κυπριακού παραδιδόμενος στο ΔΗΚΟ ώστε αν χρειαστεί να σώσει ό,τι μπορει να περισωθεί.

Οι επιλογή είναι δική του.

Οι επιβάτες του «Prosperity Express»

Στις θυρίδες των εισιτηρίων επικρατεί πάντα πανζουρλισμός. Λίγες είναι οι θέσεις και πολλοί όσοι θέλουν να κλείσουν εισιτήριο. Κάποιοι καρτερούν σε τεράστιες ουρές υπομονετικά. Πολλοί σπρώχνουν άλλους για να τους φάνε τη σειρά. Σπρωξιές, αγκωνιές, καβγάδες, κλωτσιές. Πισώπλατες μαχαιριές.

Οι πιο έξυπνοι, καταφεύγουν σε άλλα μέσα. Σε γνωστούς και φίλους, σε συγγενείς τους και συγγενείς συγγενών, φίλους φίλων. Αυτοί που ήδη μπήκαν μέσα, ήδη ταξίδεψαν, αυτοί και όσοι ξέρουν τον σταθμάρχη μπορούν να δώσουν στους άλλους μια θέση στο «Prosperity Express», το εξπρές της ευημερίας.

Όσοι ταξίδεψαν με αυτό δεν το αλλάζουν με τίποτα. Έχει όλες τις ανέσεις. Εξασφάλισες τη θέση σου και ξεχνάς τη σημασία της λέξης σκοτούρα. Αυτήν τη θέση, δεν μπορεί να σου την πάρει άλλος. Μέχρι να φτάσεις στον προορισμό σου, το σέρβις βελτιώνεται συνεχώς και κανείς δεν μπορεί να καθίσει σε αυτή. Κανείς δεν μπορεί να σε διώξει από αυτή. Έλεγχος εισιτηρίων γίνεται μόνο κατά την επιβίβαση. Μετά ξεμπερδεύεις. Δεν έχει σταθμούς σε σαράντα χρόνια ταξίδι. Μονάχα τέρμα. Και μόλις φτάσεις εκεί, σε περιμένει πεντάστερο ξενοδοχείο να ξεκουραστείς από τα στραπάτσα της πρώτης θέσης. Όλα πληρωμένα, ταξίδι πρώτη και διαμονή. Για το υπόλοιπο της ζωής σου.

Τι γίνεται στα άλλα τρένα τα υπεραστικά μη ρωτάς. Πιο εύκολα μπορείς να πάρεις το εισιτήριό σου σε αυτά. Φτάνει να το πληρώσεις. Άλλη επιλογή δεν έχει μπιλιέτο στο «Prosperity Express» για σένα. Για τα υπεραστικά τα τρένα δεν χρειάζεται να σταθείς ουρά. Πιο πολιτισμένα τα πράγματα εκεί. Που θα σε πάρει ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις. Για τούτο είναι που πρέπει νάχεις πάντα τον νου σου. Είναι στενόχωρα τα βαγόνια του και τα καθίσματα σε κουράζουν. Και μέσα σε αυτά επικρατεί πολύς συνωστισμός. Μην ξεχαστείς και κοιμηθείς στη διαδρομή. Εκεί θα σε σκουντήσουνε για να σου φάνε και θέση. Κάθε τρεις και μία, νάσου ο ελεγκτής. Σε κάποιο σταθμό μπορεί να χρειαστεί να αλλάξεις τρένο. Και να πληρώσεις το εισιτήριό σου ξανά για το επόμενο. Και νάχεις το νου σου πάλι μην το χάσεις περιμένοντας. Πότε θα ξαναπεράσει, δεν το ξέρεις ποτέ. Κι αν κάποτε φτάσεις μέχρι εκεί που σε πήραν οι παράδες σου, να ξέρεις πως εκεί τίποτα δεν θάναι πληρωμένο. Η μόνη σου παρηγοριά θάναι πως, όπως γράφει το εισιτήριό σου με γράμματα ψιλά, πως κι εσύ κατέβαλες το «τέλος υπέρ των εν τω «Prosperity Express» επιβαινόντων».

Αυτή είναι η δίκαιη κοινωνία που σου έταξαν.

Η 28η Οκτωβρίου και η Διεθνής Οικονομική Κρίση

Όπως κανένα άλλο κράτος ίσως του κόσμου, η Κύπρος κάθε χρόνο εορτάζει τέσσερις "εθνικές" επετείους.

Η προσήλωση των Ελληνοκυπρίων στον εθνικισμό του 1950, έχει ως αποτέλεσμα αντί να γιορτάζουν μία εθνική επέτειο, ή έστω δύο, να γιορτάζουν πολλαπλάσιες.

Στην Κύπρο, γιορτάζουμε πέραν των δύο καθαρά κυπριακών επετείων (1η Απριλίου για έναρξη του αγώνα της ΕΟΚΑ που οδήγησε στην ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας που γιορτάζεται έξη μήνες μετά, την 1η Οκτωβρίου), την επέτειο της ελληνικής επανάστασης, την 25η Μαρτίου που είχε ως αποτέλεσμα την ίδρυση του ελληνικού κράτους, και την 28η Οκτωβρίου, όταν το ελληνικό κράτος εισήλθε στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το αποτέλεσμα είναι απώλεια χρόνου εργασίας, μάθησης, εξυπηρέτησης και επιπρόσθετα δαπάνες για πανηγυρισμούς που αφορούν ένα άλλο κράτος.

Εάν η Κυπριακή Δημοκρατία καταργήσει τις μη κυπριακές αργίες, θα μπορούσε να επωφεληθεί από μια σημαντική αύξηση της παραγωγικότητας, μια και ο αριθμός των εργάσιμων ημερών θα αυξηθεί κατά 0,8% ετησίως (2 πρόσθετες μέρες επί των συνολικά 250 περίπου εργάσιμων ημερών).

Αυτό θα βοηθούσε την Κύπρο να ξεπεράσει ταχύτερα τις επιπτώσεις της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και να αυξηθούν τα εισοδήματα και να μειωθούν τα δημοσιονομικά ελλείμματα ενώ υπάρχει και μια πρόσθετη παράμετρος: Θα εξυπηρετηθεί ο σταδιακός απογαλακτισμός των Ελληνοκυπρίων από τις εθνικιστικές αντιλήψεις του παρελθόντος, γεγονός που θα βοηθούσε και στην επίλυση του Κυπριακού (αν και πότε φυσικά)...

Τι νομίζετε;

Η δυστυχία του να είσαι ελληνόφωνος

Σήμερα η μέρα στη δουλειά ήταν δύσκολη. Νωρίς το πρωί επί ποδός. Η επιστροφή στο σπίτι ήταν κάπως αργά. Ήμουν πτώμα και με πλάκωνε το ταβάνι. Ήθελα να φάω κάτι ελαφρό. Και νάθρω πίσω στο σπίτι γρήγορα. Να κοιμηθώ μια και πάλι αύριο με περιμένει πολλή δουλειά.

Τι τόθελα τελικά να βγω έξω ακόμα απορώ.

Πήγα στο πρώτο κεντράκι και κάθισα στο τραπέζι μέχρι που ήρθε μια σερβιτόρα με μαύρα μαλλιά και γαλανά μάτια να με που πει «χελόου» και να με ρωτήσει στα εγγλέζικα τι θέλω.

Την κοίταξα και τη ρώτησα αν μιλά ελληνικά στα ελληνικά και μου απαντά στα εγγλέζικα πως δεν μιλούσε ελληνικά.

Η έκφρασή της μάλιστα ήταν γεμάτη απορία. Σάμπως και ήθελε να μου πει «τι θέλεις εδώ ρε χωριάτη; Εδώ είναι καθώς πρέπει μαγαζί και μιλάμε εγγλέζικα».

Έμεινα και την κοίταζα μέχρι που με ξαναρώτησε επίμονα τι θέλω πάλι στα αγγλικά οπότε της είπα στα ελληνικά να μην το ψάχνει κι έφυγα. Μου φάνηκε μάλιστα πως χάρηκε που ξεμπέρδεψε μαζί μου έτσι εύκολα.

Πήγα πάρακάτω, σε ένα άλλο κέντρο όχι μακριά και μόλις κάθισα στο τραπέζι νάσου πάλι μια γκαρσόνα, καστανά μαλλιά και μάτια. Bαλκανικός τύπος. Mε πλησιάζει χαμογελαστή και με ρωτά πάλι στα εγγλέζικα τι θέλω να πάρω.

Της λέω στα ελληνικά πως μπορεί να με εξυπηρετήσει στα ελληνικά και αυτή επέμεινε στα εγγλέζικα να μου μιλά. Στο τέλος όταν βαρέθηκε να προσπαθεί να βγάλει άκρη με τον ζόρικο πελάτη που της έτυχε, πήγε και φώναξε μια συνάδελφό της. Κι αυτή όμως, ήρθε να μου μιλήσει στα εγγλέζικα. Οπότε ρώτησα στα ελληνικά από ποια χώρα καταγόταν και μου είπε από τη Ρουμανία. Αγγλιστί εννοείται.

Δεν άντεξα. Τη ρώτησα πάλι στα ελληνικά για το κατά πόσον θα μπορούσα να την εξυπηρετήσω εγώ και στο πιο τελευταίο καπηλειό της χώρας της στα αγγλικά αλλά και πάλι το υποτιμητικό της ύφος για το ότι επέμενα να μιλώ τη γλώσσα που μου έμαθε η μάνα μου στη χώρα που γεννήθηκα της φάνηκε κι αυτής κάτι το αλλόκοτο.

Έχουν συνηθίσει τους Κυπραίους. Τους αγγλίζοντες. Τους χαϊσοσιαϊτάδες που με την άριστη γνώση της αγγλικής παραγγέλλουν με ευχέρεια το κάθε τι, από σουβλάκια, σόρυ, κεμπάμπ εννοώ, μέχρι και νουντλς.

Ομολογώ πως δεν με πείραξε η καταγωγή των σερβιτόρων ποσώς. Με ενόχλησε πως χωρίς να κατέχουν τη γλώσσα μου έχουν την απαίτηση πως εγώ πρέπει να τις καταλαβαίνω. Ευτυχώς δηλαδή που μιλούσαν και εγγλέζικα. Διαφορετικά δεν θάχα καταλάβει το παραμικρό στα ρουμάνικα.

Παρατήρησα την ώρα που πήρα την απόφαση να γυρίσω στο σπίτι χωρίς να παραγγείλω τίποτα πως όλα τα διπλανά τραπέζια είχαν απάνω κάθε λογής φαγιά, κρασιά και μπίρες.

Μελαγχόλησα. Ένιωσα ένα πένθος για την ακρίβεια. Σαν αυτό του τελευταίου των Μοϊκανών.

Μια επέτειος και επτά ιστορίες

Η πιο σημαδιακή μέρα, για τη Γερμανία είναι η 9^η Νοεμβρίου. Σε καμιά άλλη μέρα ενός χρόνου δεν αφορά τόσες πολλές και σημαντικές επετείους για ένα έθνος όσο η σημερινή μέρα για το γερμανικό.

• Πηγαίνοντας ενάμισι αιώνα πίσω, στις 9 Νοεμβρίου του 1848, δολοφονήθηκε με σκανδαλώδη τρόπο ο Γερμανός υπέρμαχος της δημοκρατίας και υποστηρικτής του επαναστατικού κινήματος που είχε εκδηλωθεί εκείνη τη χρονιά, Robert Blum στη Βιέννη από το απολυταρχικό αυστροουγγρικό καθεστώς.
• Εβδομήντα χρόνια αργότερα, στις 9 Νοεμβρίου του 1918, μετά την λήξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, όταν ξέσπασε η στάση του Γερμανικού ναυτικού, παραιτείται από τον θρόνο ο Γερμανός Κάιζερ Βίλχελμ ο Β’ ανοίγοντας το δρόμο για την ίδρυση της βραχύβιας Δημοκρατίας της Βαϊμάρης.
• Την ίδια μέρα, πέντε χρόνια αργότερα, το 1923, ο μετέπειτα δικτάτορας της Γερμανίας Αδόλφος Χίτλερ επιχειρεί να καταλάβει την εξουσία με το ανεπιτυχές «πραξικόπημα της μπιραρίας», για το οποίο συλλαμβάνεται και καταδικάζεται φυλακίζεται σε πέντε χρόνια φυλάκιση αλλά εκτίει μόνο 8 μήνες.
• Πριν κλείσουν 7 χρόνια μετά την κατάληψη της εξουσίας στη Γερμανία από τους Ναζί, ο Herschel Feibel Grynszpan, ένας Εβραίος με ρίζες από την Πολωνία, δολοφονεί έναν Γερμανό διπλωμάτη στο Παρίσι, γεγονός που αξιοποιούν οι Ναζί στη Γερμανία για εκτεταμένης κλίμακας πογκρόμ κατά των Γερμανών Εβραίων, κατά το οποίο πάνω από 400 Εβραίοι έχασαν τη ζωή τους και πάνω από 800 συναγωγές καταστράφηκαν.
• Το 1989, στις 9 Νοεμβρίου, το ογκούμενο κύμα διαδηλώσεων κατά του ανατολικογερμανικού κομμουνιστικού καθεστώτος, αναγκάζει τον διάδοχο του Έριχ Χόνεκερ, Έγκον Κρεντς να διατάξει το άνοιγμα του Τείχους του Βερολίνου, πυροδοτώντας μια άνευ προηγουμένου γιορτή σε μια πόλη που υπήρξε διαιρεμένη για τέσσερις δεκαετίες.

* * *

Η κατάρρευση του Τείχους του Βερολίνου σηματοδότησε την οριστική κατάρρευση της κυριαρχίας των κομμουνιστικών καθεστώτων στην Ανατολική Ευρώπη. Η διαδικασία αυτή που είχε αφετηρία την πολιτική του Γκλάσνοστ και της Περεστρόικα του Μιχαήλ Γκορμπατσόφ ενεθάρρυνε τους λαούς της Ανατολικής Ευρώπης να αρχίσουν να ζητούν δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις. Σε μερικές χώρες, όπως στην Πολωνία και την Ουγγαρία, τα καθεστώτα εμφανίστηκαν διαλλακτικά και ενέδωσαν στα λαϊκά αιτήματα επιτρέποντας τη διεξαγωγή ελευθέρων εκλογών. Σε άλλες χώρες, όπως στη Ρουμανία, τα πράγματα οδηγήθηκαν σε μια βίαιη λαϊκή επανάσταση που ανέτρεψε τον δικτάτορα της χώρας Νικολάι Τσαουσέσκου.

Στην Ανατολική Γερμανία, παρά την κατασταλτική δράση της μυστικής αστυνομίας Στάζι, μικρές ομάδες αντιφρονούντων πετυχαίνουν να διοργανώνουν συγκεντρώσεις κυρίως σε εκκλησίες τα χρόνια που προηγήθηκαν της ανατροπής του καθεστώτος του SED. Το 1989, αυτές οι συγκεντρώσεις άρχισαν να γίνονταν και σε δημόσιους χώρους και εξελίχθηκαν στις «Δευτεριάτικες Διαδηλώσεις» που παρά τα βάναυσα μέτρα καταστολής άρχισαν να προσλαμβάνουν όλο και μεγαλύτερες, ανεξέλεγκτες διαστάσεις.

Στην επέτειο των 40 χρόνων από την ίδρυση της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας, ο ηγέτης της χώρας αντιλαμβάνεται πόσο μόνος είχε απομείνει όταν ο ηγέτης της Σοβιετικής Ένωσης του εξήγησε πως «η ζωή τιμωρεί εκείνους που αργοπορούν». Λίγες εβδομάδες αργότερα, ο Χόνεκερ αναγκάζεται να παραδώσει τα σκήπτρα της εξουσίας στον διάδοχό του Έγκον Κρέντς, ο οποίος όμως αδυνατεί να διαχειριστεί την κατάσταση που έμοιαζε με ηφαίστειο έτοιμο να εκραγεί.

Τον Δεκέμβριο του 1989, ο Κρέντς παραιτείται και παραδίδει την εξουσία στον Μάνφρεδ Γκέρλαχ. Παράλληλα, ο Χανς Μόντδρο αναλαμβάνει πρωθυπουργός. Οι διαδηλωτές στη Γερμανία εγείρουν όλο και περισσότερο το ζήτημα της επανένωσης και της οικονομικής ανάπτυξης.

* * *

Η έκρηξη του ηφαιστείου στη Γερμανία δεν έγινε ποτέ. Με το άνοιγμα του Τείχους του Βερολίνου, ο Κρεντς εξασφαλίζει μερικές ανάσες, χάνει όμως τον έλεγχο της κατάστασης. Την άνοιξη του 1990 διεξάγονται ελεύθερες εκλογές στην Ανατολική Γερμανία τις οποίες κερδίζει το Χριστιανοδημοκρατικό κόμμα του Λόταρ ντε Μεζιέρ. Η στήριξη του δυτικού Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος, κυρίως μέσω της ηγετικής μορφής του τότε καγκελάριου της Δυτικής Γερμανίας Χέλμουτ Κολ, αποδεικνύεται αποφασιστική.

Ακολούθως, οι δύο κυβερνήσεις διεξήγαγαν συνομιλίες για την επανένωση της Γερμανίας που παρέμενε διαιρεμένη μετά τη λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Με μια σειρά κινήσεων που κατάφεραν να εξουδετερώσουν αντιδράσεις συμμάχων, κυρίως των Βρετανών και των Γάλλων (ο Φρανσουά Μιτεράν είχε δηλώσει πως αισθανόταν ευτυχής που η Ευρώπη δεν είχε μία, αλλά τρεις Γερμανίες, εννοώντας και την Αυστρία), η εκστρατεία του Χέλμουτ Κολ καταφέρνει να παραμερίσει εμπόδια που ενδεχομένως θα έθεταν οι νικήτριες δυνάμεις. Με μια επίσκεψη στη ντάτσα του σοβιετικού ηγέτη αποδείχθηκε αρκετή για να εξασφαλιστεί η συναίνεση της ΕΣΣΔ για την επανένωση της Γερμανίας και ένταξη και του ανατολικού της τμήματος στο ΝΑΤΟ.

Σε πρώτη φάση, οι κυβερνήσεις των δύο Γερμανιών συμφωνούν στη δημιουργία της νομισματικής ένωσης που τίθεται σε ισχύ την 1^η Ιουλίου 1990. Η απόφαση του Χέλμουτ Κολ να δώσει τη συγκατάθεσή του στη μετατροπή των μισθών των Ανατολικογερμανών από ανατολικογερμανικά μάρκα σε δυτικογερμανικά σε αναλογία 1 προς 1, διασφαλίζει πως η επανένωση της Γερμανίας θα τύχει μεγάλης λαϊκής υποστήριξης από του πολίτες στην Ανατολική Γερμανία. Η επανένωση, αφού οι συνομιλίες των «2+4» καρποφόρησαν, επέτρεψαν στη χώρα να γιορτάσει την 3^η Οκτωβρίου την επανένωσή της. Η μέρα εκείνη η Γερμανία κατάφερε να απαλλαγεί από την πολιτική κληρονομιά του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

* * *

Η Κύπρος παραμένει διαιρεμένη εδώ και 35 χρόνια. Μέχρι τον Απρίλιο του 2003, ήταν πρακτικά αδύνατο για τους Τουρκοκύπριους να μεταβούν στον νότο και στους ΕΚ στο βορρά.

Αν επιχειρήσουμε ένα παραλληλισμό με την πρόσφατη ιστορία της Γερμανίας, οι ομοιότητες που θα διαπιστώσουμε θα είναι περιορισμένες. Οι διαδηλώσεις των ΤΚ πράγματι οδήγησαν στην πτώση του καθεστώτος Ντενκτάς και το άνοιγμα των οδοφραγμάτων. Ωστόσο, στον νότο το σύνθημα των ΤΚ «λύση και ένταξη στην ΕΕ» δεν βρήκε μεγάλη απήχηση. Η ηγεσία ψήλωσε τους ώμους της αδιάφορα. Έλειπε εκείνος ο οραματιστής με το ανάστημα του Κολ. Ένας άνθρωπος που θα άρπαζε την ευκαιρία από τα μαλλιά.

Υπέρ της λύσης, σήμερα οι Τουρκοκύπριοι δεν διαδηλώνουν πια. Ούτε οι Ελληνοκύπριοι. Οι μισοί θέλουν μια άλλη λύση. Με αυτά τα δεδομένα, η επανένωση ίσως να μην επιτευχθεί τελικά ποτέ.

Το καράβι βουλιάζει κι αυτοί το βιολί τους

Λοιπόν, έχουμε και λέμε:

Η οικονομία του τόπου πάει από το κακό στο χειρότερο. Κι αυτό γιατί:

• Το εθνικό εισόδημα της Κύπρου άρχισε να συρρικνώνεται.

• Διαχρονικά μειώνονται οι εξαγωγές.

• Εδώ και μια οκταετία μειώνονται και τα έσοδα από τον τουρισμό.

• Δανειζόμαστε από το εξωτερικό για να πληρώσουμε τις εισαγωγές μας.

• Αυξάνεται ο αριθμός των ανέργων.

• Μειώνεται η παραγωγή σε όλους τους τομείς.

• Οι τιμές των βασικών αγαθών έχουν φτάσει σε δυσθεώρητα ύψη.

• Ελάχιστες γίνονται επενδύσεις και ελάχιστες ποιοτικές θέσεις εργασίας δημιουργούνται.

• Η διάβρωση των εισοδημάτων από τον πληθωρισμό και η ανεργία παγιδεύουν όλο και περισσότερους στη φτώχια.

• Καλλιεργήσιμες γαίες έπεσαν θύματα οικοπεδοφάγων.

• Η τιμή της γης καθιστά ασύμφορη την καλλιέργειά της.

• Όλο και περισσότεροι φόροι γίνονται αναγκαίοι για να πληρωθούν οι δημόσιοι υπάλληλοι.

Και τα πράγματα στο εθνικό κινούνται από το κακό στο χειρότερο:

• Καταλύσαμε το σύνταγμά μας πριν 45 χρόνια και οδηγήσαμε τη χώρα μας στο χάος και σε αιματοκύλισμα.

• Το 1974 χάσαμε τη μισή μας χώρα.

• Επιδοθήκαμε μετά σε μακροχρόνιους αγώνες που είχαν ως αποτέλεσμα να εποικιστεί το βόρειο μέρος της Κύπρου.

• Το 2004 χάσαμε μια χρυσή ευκαιρία να λύσουμε το Κυπριακό με ευνοϊκούς όρους όταν η Τουρκία καιγόταν για ημερομηνία ένταξης και οι Τουρκοκύπριοι είχαν ξεσηκωθεί κατά του Ντενκτάς και των στρατοκρατών της Άγκυρας.

• Από κει και πέρα, όταν η Τουρκική διπλωματία άρχισε να ασελγεί πάνω μας, αρχίσαμε να αντιδρούμε με μικροπολιτικό αυνανισμό.

• Αναλώσαμε πολύτιμο χρόνο σε τεχνικές επιτροπές, απορρίπτοντας χρονοδιαγράμματα και επιδιαιτησίες.

• Φτάσαμε στη δύση του άστρου του Ταλάτ και την επάνοδο των εθνικιστών στην άλλη πλευρά.

• Η ελέγχουσα τη ροή φυσικού αερίου και πετρελαίου στην ΕΕ Τουρκία δεν μπορεί πλέον να δεχθεί πιέσεις από αυτή.

Η κοινωνία μας επίσης δεν υστερεί αφού:

• Στη ζωή μας κυριαρχεί η βία, είτε είναι ρατσιστική, είτε αστυνομική, είτε οικογενειακή, είτε σεξουαλική, είτε σχολική είτε χουλιγκανισμός.

• Οι θεσμοί δυσλειτουργούν, κατάδικοι κυκλοφορούν ελεύθεροι με την ευλογία της ηγεσίας της αστυνομίας, η εισαγγελία αθωώνει παιδεραστές, βιαστές και έμπορους ναρκωτικών, χαρίζεται σε φίλους των φίλων.

• Οι καμπαρετζήδες κάνουν κουμάντο στην αστυνομία και τα υπουργεία Εσωτερικών και Δικαιοσύνης.

• Τα μέσα ενημέρωσης δεν προσφέρουν ενημέρωση αλλά παραπληροφόρηση και προπαγάνδα.

• Τα κόμματα τα παίρνουν από όποιον λάχει για να κάνουν ό,τι εξυπηρέτηση τους ζητηθεί.

• Οι πολιτικοί δημιούργησαν ένα πανίσχυρο υπέραμειβόμενο, υπέρπρονομιούχο κατεστημένο στη δημόσια υπηρεσία και τους ημικρατικούς οργανισμούς που λειτουργεί διαβρωτικά στην κοινωνία.

• Η προστασία του περιβάλλοντος είναι μια έννοια κενή μια και το νόημά της θυσιάζεται στο βωμό των συμφερόντων των οικοπεδοφάγων, των κατασκευαστικών, των εισαγωγέων αυτοκινήτων και πετρελαιοειδών, των ξενοδόχων, των «μολούχων», της ΑΗΚ, των παπάδων.

• Το επίπεδο των υπηρεσιών υγείας υποβαθμίζεται συνεχώς.

• Τα σχολεία έγιναν μπουμπουνοποιεία.

Το κατάλαβε κανένας πως το καράβι βουλιάζει σε μια θάλασσα που αν είναι εξίσου απύθμενη, όπως η βλακεία της πολιτικής μας ηγεσίας, τότε δεν θα πιάσουμε πάτο ποτέ;