Ο ρόλος της 'Ιφιγένειας εν Αυλίδι'

Η απόφαση του ΑΚΕΛ να κατεβεί στις επόμενες προεδρικές εκλογές με υποψήφιο τον Σταύρο Μαλά φαίνεται να εξυπηρετεί περισσότερες σκοπιμότητες, απ' ό,τι φάνηκε αρχικά.

Με δεδομένη την κάθετη πτώση της δημοτικότητας του Χριστόφια ως αποτέλεσμα κυρίως της έκρηξης στο Μαρί και της οικονομικής του πολιτικής (αν μπορεί να χαρακτηριστεί έτσι), η μόνη επιλογή που απέμεινε στο κυβερνών κόμμα είναι:

Α) η εκλογική μάχη όχι μόνο για την τιμή των όπλων αλλά και για περιορισμό των απωλειών

Β) η μεγιστοποίηση των πιθανοτήτων εξασφάλισης μεριδίου εξουσίας μετά τον δεύτερο γύρο.

Λαμβάνοντας αυτά υπ' όψιν και δεδομένου ότι το ΑΚΕΛ είναι το κόμμα του απερχόμενου προέδρου, η κάθοδος ΑΚΕλικού υποψηφίου ήταν υποχρεωτική. Συνεπώς, η υποψηφιότητα Μαλά, εν είδει 'Ιφιγένειας εν Αυλίδι' έχει σκοπό να διαφυλάξει τις μελλοντικές ελπίδες του κόμματος που έχουν επενδυθεί στα πρόσωπα των Άνδρου Κυπριανού (and his People) και Στέφανου Στεφάνου.

Εν όψει της διαφαινόμενης ήττας Μαλά, φαίνεται πως στο ΑΚΕΛ άρχισαν ήδη να χτίζουν γέφυρες με τον Γιώργο Λιλλήκα. Οι επιθέσεις κομματικών στελεχών και κομματικών εντύπων κατευθύνονται κυρίως κατά του συναγερμικού υποψηφίου Νίκου Αναστασιάδη, σε κάπως μικρότερο βαθμό κατά των ΔΗΣΥ και ΔΗΚΟ, ενώ ο μέχρι τώρα ανεξάρτητος υποψήφιος παραμένει στο απυρόβλητο, έστω κι αν έχει καταφέρει να διεισδύσει και στους παραδοσιακά ΑΚΕΛικούς ψηφορόφους.

Η πεποίθηση που επικρατεί άλλωστε στην Εζεκία Παπαϊωάννου είναι πως το κομμουνιστικό κόμμα θα μπορέσει να τα βρει με τον Λιλλήκα μεταξύ πρώτου και δεύτερου γύρου. Αυτή η πεποίθηση, στην οποία επενδύει άλλωστε ο Λιλλήκκας, είναι άλλωστε δικαιολογημένη. 

Φτάνει να ληφθούν υπ' όψιν η ευελιξία και ευμεταβλητότητα του κόμματος και του πρώην υπουργού του Τάσου Παπαδόπουλου, πρώην βουλευτή του ΑΚΕΛ-Νέων Δυνάμεων και πρώην 'θεωρητικού' του ΑΔΗΣΟΚ στη διαχείριση του Κυπριακού, όπως και του κώδικα ηθικής που χαρακτηρίζει και τους δύο.

Πορεία εξόδου με άγνωστο προορισμό

Όσοι πήγαν χτες στην παρουσίαση του Νίκου Αναστασιάδη των θέσεών του "Οικονομία και Ανάπτυξη" είδαν πολλές από τις προσδοκίες τους να διαψεύδονται.

Μετά την προβολή ενός βίντεο στο οποίο γινόταν ένας απολογισμός της μέχρι τώρα θητείας του Χριστόφια στην οικονομία που υπενθύμισε σε όσους είχαν συναθροιστεί στο Χίλτον την ανάγκη αλλαγής τιμονιέρη στο πηδάλιο του κράτους, ο άνδρας που ανέβηκε μετέπειτα στο βήμα να μιλήσει δεν κατάφερε να κλέψει την παράσταση.

Αυτή περιορίστηκε κατά την ομιλία του σε 'μια απ' τα ίδια,' μια παρουσίαση γενικόλογων προτάσεων και προθέσεων, αρκετές από τις οποίες, σε μερικούς μήνες θα ακούγονται ξεπερασμένες. Κακή εντύπωση προκάλεσαν και τα συνεχή γλωσσικά ολισθήματα του Νίκαρου, τα οποία φάνηκε σε ορισμένες περιπτώσεις απρόθυμος να διορθώσει, και ενδεχομένως ανίκανος να τα προσέξει.

Τη "δημοσιογραφική εξυγίανση" (sic), την οποία ο Νίκος Αναστασιάδης θεωρεί ως "βασικό πυλώνα της νέας οικονομικής πολιτικής," θέλει να την επιτύχει με τήρηση ισοσκελισμένων προϋπολογισμών όπως προβλέπει το Δημοσιονομικό Σύμφωνο, την κατάρτιση Μεσοπρόθεσμου Δημοσιονομικού Πλαισίου και την εισαγωγή του Δημοσιονομικού Κανόνα που θα προνοεί τρίμηνη παρακολούθηση της υλοποίησης του κρατικού προϋπολογισμού και αυτόματες διορθώσεις σε περίπτωση αποκλίσεων. Ως εδώ καλά.

Έστω κι αν υποθέσουμε όμως πως οι πιο πάνω κανόνες θα είναι δεσμευτικοί, κάτι που δεν διευκρίνισε ο ομιλητής, η εφαρμογή τους θα είναι τουλάχιστον προβληματική αφού θα βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε μέτρα που έστω κι αν κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση, δεν παύουν να χαρακτηρίζονται από αοριστία. Είναι επίσης πιθανόν η εφαρμογή τους να υπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του εκάστοτε υπουργού οικονομικών ή του ίδιου του Αναστασιάδη, εάν εκλεγεί.

Ένα παράδειγμα είναι, σε ό,τι αφορά τη δημόσια υπηρεσία, οι γενικόλογες προτάσεις για θεσμοθέτηση σχέσης αφυπηρετήσεων και προσλήψεων στο δημόσιο, ο περιορισμός στις προσλήψεις ωρομισθίων και εκτάκτων, η εισαγωγή οργανογράμματος στη δημόσια υπηρεσία, η εισαγωγή ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, η ρύθμιση των υπερωριών στο δημόσιο, η οριστική αντιμετώπιση του συνταξιοδοτικού ή και η δημιουργία Επιτροπής Ελέγχου σε κάθε υπουργείο που θα επιβλέπει τις δαπάνες. Πρότεινε επίσης "βελτίωση του θεσμού της ΑΤΑ ώστε η καταβολή της να καταστεί κοινωνικά δικαιότερη".

Ανάλογα γενικόλογες είναι και οι προτάσεις για την υγεία, ή τις κοινωνικές παροχές, ενώ οι προτάσεις για την ανάπτυξη περιλαμβάνουν απ' όλα τα γνωστά: καζίνο και γκολφ, μονοθυριδικές προσβάσεις, πολεοδομικά κίνητρα και συμπράξεις δημοσίου-ιδιωτικού τομέα, κίνητρα και πετρέλαια.

Φυσικά, για να πούμε του στραβού το δίκιο, ο Αναστασιάδης δεν υποσχέθηκε αυξήσεις μισθών, αυξήσεις κοινωνικών παροχών και επιδομάτων, δίκαιους κόσμους και κοινωνίες και άλλα φαιδρά στα οποία μας έχει συνηθίσει ο νυν Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Πρότεινε μια κατεύθυνση στην οποία θα κινηθεί η κοινωνία, χωρίς όμως να αποκαλύψει ποιος ακριβώς είναι προορισμός στον οποίο θέλει να την οδηγήσει, ώστε να μπορεί να κριθεί ανάλογα με το πόσο κοντά θα την πάρει. Θα μπορούσε, τουλάχιστον, να την οδηγήσει έξω από τα τρικυμισμένα νερά στα οποία την οδήγησε ο Χριστόφιας. 

Από την άλλη όμως, κρίνοντας από το βαθμό στον οποίο ο Αναστασιάδης ήταν συγκεντρωμένος κατά τη διάρκεια της ομιλίας του, έχω κάποιες αμφιβολίες για το κατά πόσον θα είναι τελικά σε θέση αδιάκοπτα να πλοηγεί το σκάφος προς την κατεύθυνση που έχει κατά νου και θα διαθέτει τα απαιτούμενα αντανακλαστικά που χρειάζεται ένας κυβερνήτης για να αποφεύγει σκοπέλους και παγόβουνα. Και προπαντός, κατά πόσο θα μπορεί το μάτι του να διαβάζει την πυξίδα. 

Timeo Danaos et dona ferentes

Γράφτηκε πως είναι νέος, πως είναι ωραίος, πως είναι συμπαθής, πως είναι επιστήμονας, πως είναι ευφυής, πως είναι συμπαθής, πως έχει το DNA δύο προέδρων στο αίμα του, ακόμα και πως είναι κεντρώος και ‘νενέκος,’ άτομο δηλαδή που το 2004 είχε ταχθεί υπέρ της επανένωσης της Κύπρου σε μια διζωνική, δικοινωτική ομοσπονδία με μία διεθνή προσωπικότητα και μία ιθαγένεια, την απόσυρση του κατοχικού στρατού και την επιστροφή μεγάλου μέρους των προσφύγων στις εστίες τους όπως και την αποκατάσταση των περιουσιών τους ή την αποζημίωσή τους.

Είναι λίγο πολύ, το αντίθετο του Χριστόφια:

Δεν είναι γέρος, δεν είναι άσχημος, δεν είναι αντιπαθητικός, δεν είναι αστοιχείωτος, δεν είναι βλάκας, δεν είναι γιος του Χριστόφκια που το Δίκωμον, δεν είναι σταλινιστής, και δεν είναι άνθρωπος που συντάχτηκε με το Όχι του Τάσου, άτομο δηλαδή που τάχθηκε κατά της επανένωσης της Κύπρου σε μια διζωνική, δικοινωτική ομοσπονδία με μία διεθνή προσωπικότητα και μία ιθαγένεια, την απόσυρση του κατοχικού στρατού και την επιστροφή μεγάλου μέρους των προσφύγων στις εστίες τους όπως και την αποκατάσταση των περιουσιών τους ή την αποζημίωσή τους.

Μιλάμε για τον Σταύρο Μαλά, που είναι ο άνθρωπος που ανέλαβε το υπουργείο Υγείας τον περσινό Αύγουστο όταν έσειαν το Προεδρικό Μέγαρο οι μετασεισμοί της έκρηξης στο Μαρί που προκάλεσε η ανικανότητα του Χριστόφια. 

Μιλάμε για τον άνθρωπο στον οποίο το φθαρμένο ΑΚΕΛ θα αναθέσει τη διεκδίκηση της προεδρίας στις επόμενες εκλογές τον Φεβράρη.

Μιλάμε για ένα πρώην μέλος των Ενωμένων Δημοκρατών για τους οποίους κατήλθε ως υποψήφιος την τελευταία φορά που το κόμμα διεκδίκησε αυτόνομα την είσοδό του στη βουλή το 2006.

Για έναν άνθρωπο που το 2007 συντάχθηκε με τον Γιώργο Βασιλείου και την Πραξούλα Αντωνιάδου στην απόφασή τους να υποστηρίξουν τον Χριστόφια στις προεδρικές εκλογές του 2008 και βοήθησε στο να επιβληθεί στην πλειοψηφία.

Είναι ο άνθρωπος στον οποίο το ΑΚΕΛ επενδύει τις ελπίδες του να αποσύρει τον διασυρμό στις επόμενες εκλογές.

Ή μήπως όχι;

Μήπως στην πραγματικότητα, επενδύει το ΑΚΕΛ με την υποψηφιότητα Μαλά στην προστασία των δικών του τέκνων, των καθαρόαιμων νεοσσών του ιδεολογικού του εκκολαπτηρίου, όπως των Άνδρου Κυπριανού (and his People) και Στέφανου Στεφάνου από μια βέβαιη ήττα;

Ή μήπως, εναλλακτικά, επενδύει το ΑΚΕΛ με τον Μαλά υποψήφιο σε μια υποψηφιότητα που θα μπορεί εύκολα στην περίπτωση της ήττας να επικριθεί ως έτοιμος, εξωκομματικός αποδιοπομπαίος τράγος;

Δεν ξέρω σε τι υποστήριξη από το ΑΚΕΛ μπορεί ο Σταύρος Μαλάς να ελπίζει κατά την προεκλογική περίοδο. Αμφιβάλλω ωστόσο για το κατά πόσον αυτή θα είναι επαρκής και προπαντός αποτελεσματική.

Ο Σταύρος Μαλάς θα πρέπει για παράδειγμα, να αποστασιοποιηθεί από την πολιτική του Χριστόφια στο Κυπριακό για να φαίνεται αξιόπιστος, και να ασκήσει κριτική στον νυν πολιτικό του προϊστάμενο για την οικονομική του πολιτική, αν πράγματι θέλει να εκλεγεί.

Ωστόσο θα ήταν μάταιο να πιστεύει πως θα μπορούσε να ασκήσει κριτική στον Χριστόφια και να μείνει υποψήφιος του ΑΚΕΛ.

Επομένως, η προσφορά του ΑΚΕΛ να κατεβεί ως υποψήφιός του θα έπρεπε αντί να τον κολακέψει, να τον είχε τουλάχιστον προβληματίσει βαθιά. Και ως έναν σύγχρονο Λαοκόωντα, να τον είχε κάνει να αναφωνήσει ως ο ήρωας του Βιργιλίου «φόβου τους Δαναούς και δώρα φέροντες».