Πιο χαμηλά Πανίκο, πιο χαμηλά!

"Υπάρχουν τρία πράγματα τα οποία δεν μπορούν ποτέ να συνενωθούν: 

Ευφυΐα, Εντιμότητα και Εθνικοσοσιαλισμός. 

Μπορείς να είσαι ευφυής και ναζί. Τότε δεν είσαι έντιμος. 

Μπορείς να είσαι έντιμος και ναζί. Τότε δεν είσαι ευφυής. 

Και μπορείς να είσαι έντιμος και ευφυής. Τότε δεν είσαι ναζί".

Gerhard Bronner

Πανίκο, όταν καλείσαι να υποδυθείς τον εαυτό σου, όπως όμως σου τον έχουν υπαγορεύσει άλλοι, θα είναι δύσκολος ο ρόλος. Ειδικά στην αρχή της παράστασης, αφού θα σαστίζεις ακούγοντας τις εντολές του υποβολέα σου, μέχρι να μπεις στο πετσί του εαυτού σου, όπως σου τον υπαγορεύει.

Ειδικά όταν είσαι επικεφαλής ενός ανεξάρτητου κατά άλλα θεσμού, Πανίκο, δεν μπορείς να μην προκαλέσεις μειδιάματα σε όποιους έχουν τα μάτια τους καρφωμένα σε σένα.

Η Κεντρική Τράπεζα, μας είπες χτες Πανίκο, "είναι μια ανεξάρτητη αρχή και ως τέτοια δεν καθοδηγείται ούτε ζητά καθοδήγηση από το Προεδρικό, το υπουργείο Οικονομικών, την κυβέρνηση ή οποιοδήποτε άλλο οργανισμό".

Μα ασφαλώς! Πως άλλωστε; Ούτε η απομάκρυνση χτές μάλιστα του Μιχάλη Σαρρή από τη Λαϊκή, ούτε του Ανδρέα Ηλιάδη από την Τράπεζα Κύπρου ούτε οι πιέσεις για την απομάκρυνση των Νίκου Καρυδά και Κωνσταντίνου Τσολάκη ήταν επιθυμίες του Προεδρικού. Ούτε της κυβέρνησης. Ούτε του ΑΚΕΛ. Ούτε της κεντρικής επιτροπής, δεν είναι έτσι Πανίκο;

Από χτες Πανίκο δεν θα σε παίρνω πια σοβαρά. Είχα μια ελπίδα πως έστω και τώρα, μια και έχεις τουλάχιστον τις γνώσεις και την αντίληψη της κατάστασης αλλά και της τεράστιας ζημιάς που ήδη προκάλεσαν οι καθ' υπόδειξη του Προεδρικού και της Εζεκία Παπαϊωάννου χειρισμοί σου, πως θα άλλαζες πορεία.

Αυτό δεν φάνηκε πουθενά στη συνέντευξή σου Πανίκο. Και τα περί ανεξαρτησίας σου ήταν ήταν μια από τις αντιφάσεις στις οποίες υπέπιπτες συνεχώς Πανίκο. Όπως ήταν κι εκείνη για τα συνεργατικά πως "είναι λεπτό θέμα" ενώ ξέρεις τι λαμόγια κάνουν τη μπάζα τους εις βάρος των απλών καταθετών.

Δεν ξέρω αν οι απαντήσεις που διάβαζες ήταν γραμμένες κι από σένα ή εκείνους που σε διόρισαν εκεί, Πανίκο.

Το μεγαλύτερό σου ατόπημα χτες όμως ήταν η αξιοθρήνητή σου προσπάθεια να αφήσεις ακόμα και αιχμές κατά της τρόικας, πως έχει αυτή την ευθύνη για τη διαρροή εκείνων των αστρονομικών ποσών για τις κεφαλαιουχικές ανάγκες στο τραπεζικό σύστημα, που δεν είναι τίποτα άλλο παρά το αποκορύφωμα της αθλιότητας της πολιτικής του Χριστόφια και της συμμορίας του. Κατάλαβες Πανίκο;

Είπες πως "έχουν αναφερθεί διάφορα ποσά στον Τύπο και αυτά τα ποσά που έχουν αναφερθεί ενδεχομένως να είναι εκτιμήσεις της τρόικας," και μετά μας λες Πανίκο πως θέλεις "να φύγει η αβεβαιότητα".

Τόσο χαμηλά δηλαδή ρε Πανίκο;

Ο λίζιος άνθρωπος και τα κατορθώματά του

Μερικές φορές, λένε, ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Εξ ου και συχνά γινόμαστε μάρτυρες στη χρήση αθέμιτων μέσων για την επίτευξη ενός "ανώτερου" και "ιερού" σκοπού. Όταν όμως τα μέσα που αξιοποιούνται για την επίτευξη ενός σκοπού είναι ακατάλληλα και όχι μόνο αθέμιτα, έστω κι αν αυτός επιτυγχάνεται, προκαλούνται άλλες ανεπιθύμητες παρενέργειες.

Τις επόμενες μέρες ή εβδομάδες είναι πολύ πιθανόν τα μέλη της κυπριακής κοινωνίας να αρχίσουν να βιώνουν τις παρενέργειες της απόφασης της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ, του Χριστόφια και της συμμορίας του, η οποία εκτελέστηκε από τον εντολοδόχο τους στην Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου, Πανίκο Δημητριάδη.

Είχαμε αναφερθεί πρόσφατα στο ψευδές δημοσίευμα του Παττιχόφυλλου (άλλως Φιλελευθέρου) το οποίο στις 4 Ιουλίου, επικαλούμενο την τρόικα, είπε πως οι τεχνοκράτες της που είχαν συναντήσει την προηγούμενη μέρα τον Πανίκο, είχαν προβεί σε μια πρώτη εκτίμηση για τις ανάγκες ανακεφαλαιοποίησης των κυπριακών τραπεζών, ανεβάζοντας το απαιτούμενο ποσό σε 10 δις ευρώ.

Εκείνο το δημοσίευμα ήταν ψευδές για τους εξής λόγους:

Α) Στην πρώτη επίσκεψή της στην Κύπρο, η τρόικα δεν προέβη σε καμιά εκτίμηση σχετικά με το ύψος του πακέτου που θα χρειαζόταν η Κύπρος αλλά επικεντρώθηκε αποκλειστικά στη συλλογή στοιχείων

Β) Οι τεχνοκράτες της τρόικας δεν προέβησαν ουδέποτε σε δημόσιες δηλώσεις ή διαρροές προς τα μέσα ενημέρωσης

Άρα, εκείνος ο αριθμός ούτε υπολογίστηκε από την τρόικα και ούτε δόθηκε από αυτήν στη φυλλάδα του συγκροτήματος Παττίχη. Πηγή εκείνου του δημοσιεύματος ήταν ένας λίζιος άνθρωπος του ΑΚΕΛ που εργάζεται στην Κεντρική. Αν όχι ο ίδιος ο διοικητής σίγουρα ένα από τα δεξιά (ή καλύτερα αριστερά) του χέρια, δηλαδή ο Σπυρούλης ή ο Ζιζούλης, που ενεργούν στο όνομά του.

Η διοχέτευσή του εξυπηρετούσε ένα "ανώτερο και ιερό" σκοπό, το να ενισχυθεί δηλαδή η εντύπωση πως για την προσφυγή στον μηχανισμό δεν ευθύνεται καθόλου η κυβέρνηση, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, η οικονομική και δημοσιονομική του πολιτική ή έστω το ΑΚΕΛ, αλλά αντί αυτών οι τράπεζες και η έκθεσή τους στην Ελλάδα.

Είναι σημαντικό να υπογραμμιστεί πως ο ίδιος ο Πανίκος Δημητριάδης όχι μόνο δεν επιχείρησε ποτέ να διαψεύσει εκτιμήσεις που ανεβάζουν το ύψος των κεφαλαιουχικών αναγκών των τραπεζών σε μέχρι και 10 δις (ή και περισσότερο) όπως έγινε π.χ. σε μια συνέντευξή του στη Stockwatch στις 27 Ιουνίου, αλλά προέβη ο ίδιος σε ανάλογη εκτίμηση σε πρόσφατη συνεδρία της Επιτροπής Οικονομικών της Βουλής. Το σχετικό απόσπασμα είναι:

ΑΓΓΕΛΟΣ ΒΟΤΣΗΣ:

Ο αριθμός του €6 δις μέχρι €15 δις αναφέρεται καθαρά για τις τράπεζες, συν τι θα χρειαστεί το κράτος;

ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ:

Είναι ένα range.

Α. ΒΟΤΣΗΣ:

Θα αναφέρεται γενικά και στο τι θα χρειαστούμε για τις τράπεζες και τι θα χρειαστούμε για το κράτος;

ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ:

Όχι.  Κύριε Βότση, αυτό το rate που ανέφερα εγώ είναι για τις τράπεζες.  Από €6 δις μέχρι €12 δις είναι για το τραπεζικό σύστημα εξ ολοκλήρου.

Είπαμε, ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Το πρόβλημα όμως είναι πως μια τέτοια εκτίμηση (πως δηλαδή οι κεφαλαιουχικές ανάγκες των τραπεζών ανέρχονται σε 10 δις ευρώ ή ακόμα και 12 δις ευρώ), μια και είναι πλήρως αυθαίρετη και παρατραβηγμένη, έχει και κάποιες δυσάρεστες συνέπειες. 

Μια πρώτη συνέπεια είναι πως αυτό το νούμερο δόθηκε και στην τρόικα από την Κεντρική Τράπεζα.

Ως αποτέλεσμα αυτής της εξέλιξης, η τρόικα έχει αυξήσει ανάλογα όχι μόνο το ποσό που θα πρέπει να διατεθεί στην Κύπρο στα πλαίσια της διάσωσης, αλλά επιπρόσθετα τις εκτιμήσεις της για το ύψος των απαιτούμενων εξοικονομήσεων στον προϋπολογισμό του κράτους ώστε να δημιουργηθούν τα αναγκαία πρωτογενή πλεονάσματα για την αποπληρωμή του (Αυτό θα άξιζε τον κόπο να το εξηγήσει κάποιος στους Χατζηπέτρου, Κυρίτση και Μωϋσέως...).

Επιπλέον, η διοχέτευση αυτών των εκτιμήσεων στην τρόικα, στην οποία ως γνωστόν εκτός από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, συμμετέχει και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, έχει δημιουργήσει την εντύπωση στην τελευταία πως τα κεφάλαια του κυπριακού τραπεζικού συστήματος έχουν εξανεμιστεί πλήρως!

Αυτό σημαίνει πως είναι πολύ πιθανόν, οι κυπριακές τράπεζες οι οποίες είναι οι μοναδικές τράπεζες στην ευρωζώνη που είναι αποκλεισμένες από τις Νομισματικές Εργασίες (monetary operations) της EKT μετά την υποβάθμιση των κυπριακών ομολόγων σε σαβούρα, να πάψουν να θεωρούνται στο σύνολό τους και από αυτήν ως βιώσιμες τράπεζες με αποτέλεσμα και να αποκλειστούν επίσης και από την παραχώρηση Επείγουσας Βοήθειας σε Ρευστότητα (Emergency Liquidity Assistance).

Για αυτό, φτάνει μόνο η ΕΚΤ να δώσει πίστη στα λόγια της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου.

Αν τυχόν γίνει αυτό, καλά κρασιά.

Καταληκτικά θα ήθελα να ζητήσω συγνώμη από εκείνους που ανέμεναν πως θα αναφερόμουν σήμερα στο πλυντήριο του "Ράφτη". Αυτό θα το επιχειρήσω το συντομότερο. Προς το παρόν έχουν προτεραιότητα οι κυπριακές τράπεζες. Ζητώ την κατανόησή σας για το ότι τράπεζες της Τανζανίας έχουν λιγότερη προτεραιότητα, έστω κι αν θέλουν να γίνουν κυπριακές.

Έχουμε ακόμη πολύ μέλλον

Η απαξίωση αυτής της κυβέρνησης στα μάτια της κυπριακής κοινωνίας είναι άνευ προηγουμένου και καταδείχθηκε όχι μόνο από τις περσινές διαδηλώσεις κατά του Δημήτρη Χριστόφια αλλά και από την ίδιά του την απόφαση να μην επαναδιεκδικήσει το προεδρικό αξίωμα. Ενδεικτικό της απαξίωσης αυτής που ήρθε να επιβεβαιώσει χτεσινή δημοσκόπηση στη Σημερινή βάσει της οποίας μόνο 4,4% και 16% των ερωτηθέντων θεωρούν τους κυβερνητικούς χειρισμούς στην οικονομία ως πολύ καλούς ή καλούς, ήταν και πρόσφατο ρεπορτάζ του Associated Press με τίτλο Cyprus President Turns from Hero to Zero.

Η κυβέρνηση Χριστόφια είναι σε κατάσταση πανικού. Αντιλήφθηκε πως έχει χάσει το παιγνίδι, πως έχει κλονιστεί η εμπιστοσύνη των πολιτών σε αυτή και μάταια αλλά και εξίσου απελπισμένα αναζητά διεξόδους εφευρίσκοντας νέα ψέμματα για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα λάθη της και τις ασυγχώρητές της παραλήψεις.

Ένα τέτοιο παράδειγμα, είναι και η προσπάθειά της να δημιουργήσει την εντύπωση πως για την προσφυγή στον μηχανισμό στήριξης ευθύνονται αποκλειστικά οι τράπεζες και όχι η ίδια, παραβλέποντας πως αυτό το επιχείρημά της την εκθέτει ακόμη περισσότερο, μια και ο Δημήτρης Χριστόφιας απέφευγε επί σειρά ετών να ανταποκριθεί στις επανειλημμένες παρακλήσεις του τέως διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας Αθανάσιου Ορφανίδη για συνάντηση ώστε να συζητήσουν θέματα που σχετίζονται με τις τράπεζες. 

Θυμάστε τον "απατημένο σύζυγο" που έμαθε για το Μαρί τελευταίος;

Στην προσπάθειά της να ενισχύσει μάλιστα την εντύπωση πως για την προσφυγή στον μηχανισμό ευθύνονται οι τράπεζες και όχι η κυβερνητική πολιτική, επιστράτευσε και τον διορισθέντα από αυτήν και καθοδηγούμενο από την Κεντρική Επιτροπή του ΑΚΕΛ διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας Πανίκο Δημητριάδη (για τον οποίο θα μιλήσουμε προσεχώς). Την επόμενη της πρώτης συνάντησής του με την τρόικα στις 3 Ιουλίου, δημοσίευσε το Παττιχόφυλο, ή άλλως Φιλελεύθερος, μια εφημερίδα που διακρίνεται για τα άκριτα της ρεπορτάζ και τις σκοπιμότητες που εξυπηρετεί, μια 'πληροφορία' πως η τρόικα, η οποία στην πρώτη της επίσκεψη είχε επικεντρωθεί αποκλειστικά στη συλλογή στοιχείων, είχε ήδη προβεί σε μια εκτίμηση για το ύψος του ποσού που θα χρειαστεί για τη στήριξη των τραπεζών σε 10 δισεκατομμύρια ευρώ.

Στόχος του δημοσιεύματος ήταν να υποβαθμιστεί η δημοσιονομική πτυχή της προσφυγής στον μηχανισμό και να στρέψει την προσοχή στις τράπεζες. Ωστόσο, η απόπειρα αυτή απέτυχε μια και άρχισε να δημιουργεί ερωτηματικά για τη βιωσιμότητα του κυπριακού δημόσιου χρέους.

Εν τω μεταξύ, η κατάσταση στην οικονομία επιδεινώνεται λόγω της επικρατούσας αβεβαιότητας, της έλλειψης ρευστότητας, της απουσίας κυβερνητικής βούλησης για λήψη διαρθρωτικών μέτρων που θα δυσαρεστούσαν την ΠΑΣΥΔΥ, η οποία άρχισε να οργανώνει μέτωπο με τις άλλες συντεχνίες με τις ευλογίες της κυβέρνησης και του ΑΚΕΛ, και της διάστασης απόψεων μεταξύ της τρόικας και Χριστόφια, ο οποίος αρνείται να αναθεωρήσει έστω κι ένα 'ν' στην ιδεολογία του. Ταυτόχρονα εξαντλούνται τα αποθέματα του κράτους σε ρευστό, ενώ άγνωστες παραμένουν οι προθέσεις της κυβέρνησης ως προς την υπογραφή μνημονίου.

Η κατάσταση έχει προσλάβει μια σουρεαλιστική διάσταση μια και θυμίζει τις τελευταίες μέρες του Τρίτου Ράιχ, όταν ο Αδόλφος Χίτλερ αρνιόταν να παραδεχτεί πως είχε χάσει τον πόλεμο, έστω κι αν ο σοβιετικός στρατός είχε περικυκλώσει το Βερολίνο, έστω κι αν οι Βρετανοί και οι Αμερικανοί είχαν ήδη καταλάβει το βιομηχανικό κέντρο της χώρας, έστω κι αν ο στρατός του είχε αποδεκατισθεί, δεν είχε πυρομαχικά και περιοριζόταν σε μεραρχίες που υπήρχαν μόνο στα χαρτιά. Την ίδια στιγμή, απαιτούσε -και επέβαλλε δια των SS, μιας ιδεολογικής οργάνωσης στρατευμένων εγκληματιών- τη συνέχιση του πολέμου από τον λαό του, πρόσθετες θυσίες σε αίμα, περισσότερη καταστροφή της εναπομείνασας υποδομής της χώρας, ελπίζοντας σε ένα θαύμα που δεν επρόκειτο να συμβεί ποτέ απλώς και μόνο επειδή το απαιτούσε η ιδεολογία του. Ενόσω συνεχιζόταν ο ήδη χαμένος πόλεμος, κάθε λεπτό που περνούσε, στοίχιζε πρόσθετους νεκρούς, τραυματίες, καταστροφές.

Μέχρι λήξη της θητείας του Δημήτρη Χριστόφια, ο οποίος συνεχίζει να περιμένει κι αυτός ένα θαύμα (ρωσικό δάνειο;), απομένουν ακόμα επτά μήνες. Ο αριθμός των ανέργων τέλη Ιουνίου, ήταν 35.669.

Δεν έχουμε ανάγκη ή μήπως ιδέα;

Το ΡΙΚ μεταδίδει σήμερα την ακόλουθη είδηση:

"Σαφή μηνύματα προς τον Πρωθυπουργό της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογαν έστειλε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας, για τις κινήσεις και τη στρατηγική του στο Κυπριακό, αλλά και τις απειλές που εξαπολύει κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Δεν έχουμε, είπε, την ανάγκη του για να λύσουμε το Κυπριακό και είτε το θέλει είτε όχι, κάποια στιγμή θα τερματίσουμε την κατοχή".

Με άλλα λόγια, ο Αττίλας θα αποσυρθεί κατόπιν απόφασης της Βουλής ή της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ;

Όπως και δεν έχουμε ανάγκη της τρόικας για να τα βγάλουμε πέρα τώρα που μας τελειώνουν τα λεφτά.

Κι ύστερα αν πεις πως ο τύπος είναι για δέσιμο, σε λένε αντιακελικό...

Υ.Γ. Πάντως, αν κάποιου είχαμε την ανάγκη κάποτε για τη λύση του Κυπριακού, ήταν του ιδίου του Χριστόφια το 2004, ακόμα και το 2008, αλλά τότε ο σύντροφος ήταν ακόλουθος του ΔΗΚΟ.

Καταφεύγοντας στην ψυχαναγκαστική ψευδολογία

Φαίνεται πως αντί να επικεντρωθεί η κυπριακή κυβέρνηση στο πως θα αντιμετωπίσει αυτήν την κρίση στην οποία έχει οδηγήσει τη χώρα και την κοινωνία, η βασικότερή της έγνοια είναι να αποδώσει αλλού ευθύνες, είτε στην αντιπολίτευση είτε στις τράπεζες ωσάν ο ρόλος της ίδιας είναι αυτός του κριτή και όχι του διαχειριστή του κράτους.

Φαίνεται επίσης πως δεν έχει γίνει κατανοητό ακόμη πως η άρνηση της πραγματικότητας έχει πάψει να εξυπηρετεί τον οποιοδήποτε σκοπό. Ούτε έχει γίνει κατανοητό πως η προσγείωση στην ωμή πραγματικότητα έχει επιβληθεί εκ των πραγμάτων από την ίδιά της την απροθυμία να πάψει τερματίσει το να βασίζει την πολιτική της σε συνθήματα που τα διαψεύδουν οι ίδιες οι εξελίξεις.

Αντί τούτου, επινοεί νέα ψέμματα, και για να τα δικαιολογήσει όταν αυτά καταρριφθούν, καινούργια.

Όταν συνεχίζει να ισχυρίζεται σήμερα, 26 Ιουλίου 2012, ένα μήνα δηλαδή μετά αφ' ότου ζήτησε να ενταχθεί στον μηχανισμό, πως αν δεν ήταν εκτεθειμένες οι κυπριακές τράπεζες στην Ελλάδα δεν θα χρειαζόταν η προσφυγή όταν ή ίδια φρόντισε με την πολιτική της και να αποκλειστεί εκτός αγορών αλλά και να μην ελαχιστοποιήσει τις επιπτώσεις από το κούρεμα του ελληνικού χρέους, γίνεται ολοφάνερο πως όχι μόνο είναι ανεπίδεκτη μαθήσεως αλλά και πως η συνήθειά τους να ψεύδονται είναι ψυχαναγκαστικής φύσης.

Παραγνωρίζουν  τα λάθη και τις παραλήψεις τους και θέλουν να κάνουν τον κόσμο να πιστέψει πως η διαχείρισή των δημοσιονομικών από το 2008 μέχρι το 2011 από αυτήν ήταν συνετή, παρά το γεγονός ότι μεσούσης της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους αύξησε τις δαπάνες της από 7,2 δισεκατομμύρια σε ευρώ 8,4 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ τα έσοδά της μειώθηκαν από 7,4 δισεκατομμύρια ευρώ σε 7,3 δισεκατομμύρια ευρώ. 

Δεν θέλουν να παραδεχτούν πως απέρριψαν κάθε ιδέα μέτρων δημοσιονομικής εξυγίανσης ή διαρθρωτικές αλλαγές με την οποία η μαρξιστική-λενινιστική-σταλινική τους θεωρία απέρριπτε που είχαν ετοιμάσει σπουδασμένοι οικονομολόγοι στο υπουργείο Οικονομικών, αποδίδοντας σε αυτούς π.χ. χαρακτηρισμούς του στιλ "μανδαρίνους" ή αλλότρια κίνητρα.

Αλλά έστω κι αν αυτή η συμπεριφορά γινόταν για σκοπούς εσωτερικής κατανάλωσης, η συνέχισή της είναι πλέον εκτός χρόνου, τόπου και πραγματικότητας.

Ιδιαίτερα, εάν νομίζει η κυπριακή κυβέρνηση πως με τις ιδέες της μπορεί να αποφύγει τη στάση πληρωμών, τη στιγμή που εξαντλούνται τα αποθέματά της σε ρευστό, διευρύνεται το δημοσιονομικό έλλειμμα, αδυνατεί να δανειστεί και δίνει την εντύπωση πως οι τεχνοκράτες της τρόικας τρώνε κόνναρα.

Απόδειξη είναι η πιο κάτω γραπτή δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου Στέφανου Στεφάνου:

"Η Κύπρος δεν θα είχε ανάγκη να προσφύγει στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης, αν δεν υπήρχε το πρόβλημα της έκθεσης κυπριακών τραπεζών στην ελληνική οικονομία. Αυτό το παραδέχονται η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, όλοι.

Δυστυχώς, η αντιπολίτευση συνεχίζει να αποκρύβει τις τεράστιες ευθύνες των τραπεζών και επίμονα προσπαθεί να επιρρίψει τις ευθύνες στην κυβέρνηση.

Ανεξαρτήτως των συμφερόντων και των σκοπιμοτήτων που υπάρχουν πίσω από τη στάση κομμάτων και πολιτικών να αποκρύβουν τις ευθύνες των τραπεζών, το γεγονός είναι ένα: η στάση αυτή, πλήττει τη διαπραγματευτική προσπάθεια της κυβέρνησης και ωθεί την τρόικα να εισηγηθεί σκληρά και αντιλαϊκά μέτρα που μετακυλούν το κόστος του προβλήματος με τις τράπεζες στους ώμους των εργαζομένων".

Η συντέλεια του κόσμου

Χτες ακούστηκε το κύκνειο άσμα της ΠΑΣΥΔΥ. Ήταν ο κλαυθμός και ο οδυρμός του ηγέτη της Γλαύκου Χατζηπέτρου, του προστάτη του παρασιτισμού στη δημόσια υπηρεσία.

Η ανοχή στην κωλυσιεργό πρακτική στην οποία είχε συνηθίσει την κοινωνία για δεκαετίες κάθε φορά που έπρεπε να ληφθούν αποφάσεις για διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, έχει εξαντληθεί. Το κράτος δεν έχει την οικονομική άνεση να την ανεχτεί.

"Μάθαμε να συζητούμε, να κάμνουμε διάλογο και να καταλήγουμε σε συναινετικές ρυθμίσεις. Εάν αυτό χαλάσει αλίμονο του τόπου, δεν θα τα βρούμε ποτέ," είπε χτες μετά τη συνάντησή του με τους εκπροσώπους της τρόικας.

Κλασικό παράδειγμα του τρόπου που έμαθε να συζητά η ΠΑΣΥΔΥ και να καταλήγει σε συναινετικές ρυθμίσεις, είναι ο διάλογος για την ΑΤΑ που εξελίσσεται εδώ και πάνω από ένα χρόνο και η προθεσμία κατάληξης του εξέπνευσε πριν 1 μήνα.

"Αν θέλουν να υποβαθμίσουν τις υπηρεσίες που προσφέρουν στον κυπριακό λαό, αυτό είναι θέμα της εκάστοτε κυβέρνησης αλλά και των πολιτικών κομμάτων. Εμείς εξυπηρετούμε με τον καλύτερο δυνατόν τρόπο και ανάλογα με τις δυνάμεις μας"

Το επίπεδο των υπηρεσιών σας είναι γνωστό. Φτάνει κάποιος να αποταθεί για περίθαλψη στα κρατικά νοσοκομεία, να αποταθεί τηλεφωνικώς για εξυπηρέτηση στο δημόσιο, να υποβάλει αίτηση για πολεοδομική άδεια ή άδεια οικοδομής. Κι αυτό δεν εκπλήττει αν λάβεις υπ' όψιν πως για δεκαετίες ο δημόσιος υπάλληλος βρέξει-χιονίσει έπαιρνε το μισθό του, την αύξησή του, την προαγωγή του όχι επειδή απέδιδε στην εργασία του αλλά απλώς επειδή εμφανιζόταν στον χώρο εργασίας του.

"Η ΑΤΑ εφαρμόζεται στην Κύπρο εδώ και 80 χρόνια. Περάσαμε τουρκοανταρσία, περάσαμε την εισβολή, περάσαμε τις κρίσεις του Κόλπου και η ΑΤΑ δεν εμπόδισε να μπει η Κύπρος στην Ευρωζώνη. Δεν μπορεί με μια συγκυρία να ακυρώσεις ένα θεσμό που λειτούργησε επωφελώς για τον τόπο και διατήρησε την εργατική ειρήνη γιατί αυτός ο θεσμός δεν υπάρχει στην Ολλανδία και στη Γερμανία," είπε ο Χατζηπέτρου.

Ναι, περάσαμε την "τουρκοανταρσία" για να μπορεί να βολεύει αυτό το κράτος μακαριακούς και γιωρκατζικούς, περάσαμε εισβολή για να βολευτούν κι άλλοι μακαριακοί και γριβικοί για να μπορούν όλοι αυτοί να παρασιτίζονται εις βάρους της κοινωνίας και όσων δεν προσκύνησαν και κολάκευσαν τους εκάστοτε δυνάστες της χώρας. Εξ ου και δεν υπάρχει ο θεσμός αυτός στην Ολλανδία και τη Γερμανία, μια και εκεί δεν είναι δυνατό το βόλεμα ημετέρων.

"Οι εργοδοτικές οργανώσεις οι οποίες έχουν συμφωνήσει σε όλα σε σχέση με την ΑΤΑ δεν μπορεί αυτή τη στιγμή επειδή αναμένουν κάτι διαφορετικό από τους τροϊκανούς να θέτουν θέμα ΑΤΑ," πρόσθεσε.

Καλά, έστω κι αν οι εργοδότες διαφωνούσαν με την τρόικα και ήθελαν να συνεχίσουν να τη δίνουν και έστω και η τρόικα πειθόταν και συναινούσε για την καταβολή της, μπορεί να πιστεύει κανένας πως με τον τρόπο αυτό μπορεί να λυθεί ένα πρόβλημα όταν ο εταιρικός τζίρος μειώνεται και η πρόσβαση σε ρευστότητα γίνεται όλο και πιο δύσκολη και ακριβή; Μα ποιος νομίζει πως θα του πληρώσει την ΑΤΑ;

"Ο μόνος που τόλμησε -και είναι προς τιμή του -να αναφερθεί σ` αυτό το ζήτημα είναι ο κύριος Βασιλείου. Είπε πριν λίγες μέρες ότι υπάρχει ένα μικρό, πολύ μικρό, προβληματάκι με τις τράπεζες. Είναι ο μόνος που θαρραλέα έκαμε αυτή τη δήλωση, κανένας άλλος," είπε ο Χατζηπέτρου.

Φαίνεται πως ο παρασιτάρχης ακούει επιλεκτικά. Πέρσι δεν ήταν που ο Βασιλείου ετοίμασε μια μελέτη για τον δημόσιο τομέα δίνοντας μια εικόνα για το χάσμα που επικρατούσε στις αμοιβές μεταξύ δημόσιου τομέα και ιδιωτικού;

"Και όλους τους μισθούς μας να τους δώσουμε, να εργαζόμαστε δωρεάν η κατάσταση δεν αλλάζει," κατέληξε.

Κορύφωση της δραματοποίησης. Η απώλεια εξουσίας και προνομίων προβάλλεται ως επιβληθείσα αυτοθυσία, αλλά και πάλι εθελοντική, ως η συντέλεια του κόσμου. Προφανώς του δικού του.

Κι όμως, η κατάργηση των στρεβλώσεων στο δημόσιο, μπορεί να σημαίνει το τέλος του παρασιτισμού και το πρώτο βήμα για εμπέδωση της αξιοκρατίας. Και ίσως να έπρεπε για τούτο να αρχίσουμε ως πολίτες να βλέπουμε το μέλλον μας πια με αισιοδοξία, έστω κι αν ο τοκετός θα είναι επώδυνος.

Εδώ την πάτησες σύντροφε...

Αν και η ένταξη της Κύπρου στον μηχανισμό στήριξης άρχισε να διαφαίνεται τους τελευταίους 14 μήνες, η κυπριακή κυβέρνηση και το ΑΚΕΛ άρχισαν να συνειδητοποιούν πως το ενδεχόμενο αυτό ήταν τελικά ορατό, όταν η προσφυγή σε αυτόν ήταν πλέον αναπόφευκτη. Έκτοτε, άρχισε μια διαρκής προσπάθεια να μετατοπιστούν οι ευθύνες για την εξέλιξη αυτή στις τράπεζες έστω κι αν η ίδια, διά του προέδρου Δημήτρη Χριστόφια συναίνεσε στην απομείωση των ελληνικών κρατικών ομολόγων που είχαν στα χέρια τους και κυπριακές τράπεζες. 

Αυτήν τη συγκατάθεσή του στην απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 27ης Οκτωβρίου, ο Χριστόφιας την έδωσε χωρίς να υποβάλει ενστάσεις. Ούτε απείλησε με βέτο, ούτε ζήτησε ανταλλάγματα. Δεν ζήτησε την εξαίρεση των κυπριακών τραπεζών, προβάλλοντας π.χ. το επιχείρημα πως με το κούρεμα, δεδομένου ότι οι κυπριακές τράπεζες κατείχαν ομόλογα, η αξία των οποίων ανερχόταν σε 5 δις ευρώ ή 28% του κυπριακού εθνικού εισοδήματος, η διάσωση της μιας χώρας θα είχε ως αποτέλεσμα την καταστροφή μιας άλλης που ήταν ήδη εκτός αγορών.

Δεν γνωρίζω αν ο Χριστόφιας γνώριζε ή όχι πως οι απώλειες των τραπεζών λόγω κουρέματος θα τις ωθούσαν βεβαιότατα στην αναζήτηση νέων επενδυτικών κεφαλαίων, αλλά τη δικαιολογία για το τι θα επακολουθούσε την είχε έτοιμη. Το πως "φταίνε οι τράπεζες" ή και τα "διευθυντήρια" το επαναλαμβάνουν τα παπαγαλάκια της κυβερνητικής πολιτικής άλλωστε από τότε που η Standard & Poor's άνοιξε τον χορό των υποβαθμίσεων τον Νοέμβριου του 2010. 

Αναμφίβολα, ανεξαρτήτως κατά πόσον ο Χριστόφιας φέρει την πλήρη ή μερική ευθύνη για τις απώλειες των κυπριακών τραπεζών ή όχι -που ευθύνεται σε κάποιον τουλάχιστον βαθμό για το ότι δεν διαφώνησε με την πολιτική απόφαση για το κούρεμα-, η ζημιές που προκάλεσε σε αυτές η απομείωση των ελληνικών κυβερνητικών ομολόγων είναι πράγματι η αφορμή για την προσφυγή της Κύπρου στον μηχανισμό μια και η συνεπαγόμενη απώλεια πλούτου, προξένησε ένα σοβαρό "τραύμα" στην οικονομία της.

Και επίσης χωρίς καμιά αμφιβολία, τα δημοσιονομικά μεγέθη της Κύπρου από μόνα τους, παρά τις διαρθρωτικές ανισορροπίες, δεν θα δικαιολογούσαν θεραπεία από την τρόικα.

Από την άλλη, αυτό το "τραύμα" που προξένισε στην κυπριακή οικονομία το κούρεμα, θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί με άλλου είδους θεραπεία, χωρίς τη συμβολή της Τρόικας.

Ο "οργανισμός" της ωστόσο, είχε εξασθενήσει εδώ και πολύ καιρό από διάφορες καταχρήσεις, με τη μορφή σπατάλης δημοσίου χρήματος όπως την αστόχευτη διοχέτευση κατακόρυφα αυξημένων κοινωνικών δαπανών, την παραχώρηση ακόμα και σε εποχές που επιβαλλόταν λιτότητα μισθολογικών αυξήσεων κ.ά. και με την ταυτόχρονη απροθυμία του Χριστόφια να αποδεχτεί την ανάγκη διεξαγωγής διαρθρωτικών αλλαγών. 

Όπως ακριβώς στην περίπτωση ενός ανθρώπου που προσβάλλεται από μια σοβαρή μεταδοτική ασθένεια, εξαρτάται η πιθανότητά του να επιβιώσει από το κατά πόσον προηγουμένως απείχε από καταχρήσεις όπως κατανάλωση οινοπνεύματος, τσιγάρου ή ναρκωτικών που αποδυναμώνουν τον οργανισμό και γυμνάζεται.

Εδώ λοιπόν την πάτησε ο Χριστόφιας, και ακριβώς εδώ ελέγχεται μια και όχι μόνο επέτρεψε αλλά και ενθάρρυνε αυτές τις καταχρήσεις. Και συνεπώς, η συνεχιζόμενη αντίθεσή του σε μέτρα δημοσιονομικής εξυγίανσης και διαρθρωτικές αλλαγές, συνθλίβει τη δικαιολογία του πως "φταίνε οι τράπεζες" για τον μηχανισμό.

Μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλο λόγο μην πεις

Λοιπόν σήμερα ξύπνησα κεφάτος. Μη με ρωτάτε όμως γιατί. Δεν έχει σχέση ούτε με την Ευρωπαϊκή Προεδρία, ούτε με την κάθοδο της Τρόικας, ούτε με τη νίκη των Ισπανών χτες. Όλα αυτά σε μεγάλο βαθμό με αφήνουν αδιάφορο. Ίσως να οφείλεται το κέφι μου στο ότι συνειδητοποίησα πως μένουν λιγότερο από οκτώ μήνες μέχρι ο Πρόεδρός μας να πάρει τα μπογαλάκια του και να φύγει.

Και για να μην το παρακάνω (με το κέφι μου), σκέφτηκα πως θα ήταν σοφό να ρίξω μια ακόμη ματιά στο πρόγραμμα διακυβέρνησής του, ώστε να συνειτοποιήσω πως έχουμε ακόμα πολύ καιρό μπροστά μας και πολλά ακόμα μπορούν να συμβούν. Ας μην προτρέχουμε λοιπόν.

Ο Δημήτρης Χριστόφιας είχε προλάβει να υποσχεθεί πολλά, όταν ανελάμβανε πρόεδρος. Και να τι έγινε:

"Διατήρηση και εκσυγχρονισμός του μεικτού συστήματος κοινωνικο-οικονομικής ανάπτυξης". Παρέλαβε ανάπτυξη και παραδίδει ύφεση.

"Προώθηση πολύπλευρης και πολυεπίπεδης κοινωνικοοικονομικής ανάπτυξης με συνεχή προσαρμογή στα νέα τεχνολογικά δεδομένα, βελτιωμένη παραγωγικότητα και εισαγωγή καινοτομιών". Εν τω μεταξύ έχει επιχειρήσεις που δεν έχουν λεφτά να πληρώσουν το λογαριασμό του τηλεφώνου τους όχι να εισαγάγουν τεχνολογίες.

"Υπεράσπιση του κοινωνικού χαρακτήρα των οργανισμών δημοσίας ωφελείας αλλά και εκσυγχρονισμός τους κατά τρόπο που να καταστούν πιο ευέλικτοι και πιο ανταγωνιστικοί στο νέο ευρωπαϊκό περιβάλλον". Ο κοινωνικός χαρακτήρας των ημικρατικών είναι αδιαμφισβήτητος, ειδικά αυτός της ΑΗΚ.

"Διατήρηση της μακροοικονομικής σταθερότητας με πειθαρχημένες δημοσιονομικές πολιτικές". Σταθερότητα είχαμε μόνο στη δημοσιονομική απειθαρχία.

"Αναβάθμιση της πολιτικής του κράτους για προσέλκυση ξένων παραγωγικών επενδύσεων οι οποίες θα διοχετεύονται σε μεγάλα αναπτυξιακά έργα στην έρευνα και καινοτομία". Καταραμένο Κατάρ...

"Συνεχής αναβάθμιση της παραγωγικότητας της οικονομίας με την τεχνολογική αναβάθμιση και τον εκσυγχρονισμό, τη βελτίωση της διοίκησης και διαχείρισης των κυπριακών επιχειρήσεων και τη συνεχή επαγγελματική κατάρτιση των εργαζομένων". Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η συνεχής επαγγελματική κατάρτιση των εργαζομένων ανεπαρκής, ενώ η βελτίωση της διοίκησης και διαχείρισης κυπριακών επιχειρήσεων φάνηκε με την Ocean Tankers και τη Miltis Constructions Unlimited...

"Απεξάρτηση ανάπτυξης από τον ευάλωτο τομέα του τουρισμού χωρίς αυτό να σημαίνει εγκατάλειψη του τόσο σημαντικού τομέα για την οικονομία μας τουριστικού τομέα". Φτάσαμε να παρακαλάμε να σφάζονται στην Αίγυπτο για να δούμε άσπρη μέρα.

"Εκσυγχρονισμός και ριζική μεταρρύθμιση του τουριστικού μας προϊόντος". Εκτός από ήλιο και θάλασσα, τι άλλο προσφέρει η Κύπρος;

"Επεξεργασία και εισαγωγή σύγχρονης και ευφάνταστης πολιτικής για μετατροπή της Κύπρου σε κέντρο παροχής διεθνών υπηρεσιών". Τίποτα δεν ήταν πιο ευφάνταστο από το θόρυβο για την αύξηση του εταιρικού φόρου πριν δύο χρόνια και το κούρεμα των ελληνικών ομολόγων.

"Τοποθέτηση στο επίκεντρο της οικονομικής δραστηριότητας της μικρομεσαίας επιχείρησης στην Κύπρο". Επειδή είναι στο επίκεντρο, της έβαλαν και ένα χαράτσι 350 ευρώ πέρσι.

"Αναβάθμιση του βιομηχανικού τομέα". Από το 2007 μέχρι πέρσι, χάθηκαν 3 χιλιάδες θέσεις εργασίας στη βιομηχανία.

"Μεγαλύτερη δυνατή στήριξη του συνεργατικού κινήματος με στόχο την παραπέρα ανάπτυξη και εκσυγχρονισμό του". Γιατί δεν βάζουν άραγε και τη Black Rock εκεί;

"Δημιουργία συνθηκών εξωστρέφειας και εξαγωγικού προσανατολισμού και στήριξή τους". Αναμφίβολα, η δημιουργία συνθηκών έλευσης της τρόικας θα δώσει εξαγωγικό προσανατολισμό στην οικονομία...

Υ.Γ. Πράγματι, η ανάληψη της εξουσίας από τον Χριστόφια συνέπεσε με ένα μεγάλο κραχ στην παγκόσμια και ευρωπαϊκή οικονομία. Ανεξαρτήτως του κατά πόσον αυτή η εξέλιξη ήταν αναμενόμενο να επηρεάσει την Κύπρο ή όχι, ο Χριστόφιας ελέγχεται για τον τρόπο που αντέδρασε, ή καλύτερα, δεν αντέδρασε στην εξέλιξη αυτή, και το πως κινήθηκε κατόπιν για να διαφυλάξει θέσεις εργασίας, τη μακροοικονομική και χρηματοοικονομική σταθερότητα. Κρίνοντας εκ του μέχρι τώρα αποτελέσματος, η επιτυχία του ήταν αξιοθρήνητη. Θα μπορούσε από το 2010 να είχε λάβει εκείνα τα μέτρα  που πρότεινε ο τότε υπουργός του Χαρίλαος Σταυράκης, τα οποία θα είχαν βοηθήσει την Κύπρο να αποφύγει πολλές από τις σημερινές περιπέτειες στις οποίες έχει μπλεχτεί.

Προς τί το ξεπούλημα;

Σήμερα, ημέρα κατά την οποία η Κύπρος αναλαμβάνει την Ευρωπαϊκή Προεδρία, καταφτάνει στην Κύπρο η αποστολή της Τρόικας. Και ενώ αύριο θα ξεκινήσει τις επαφές της η αποστολή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, η κυπριακή κυβέρνηση παραμένει στο ακουστικό περιμένοντας απάντηση από Κρεμλίνο ή Πεκίνο στο αίτημά της για παραχώρηση διμερούς δανείου, έχοντας υποσχεθεί λαγούς με πετραχήλια σε Ρωσία και Κίνα.

Ας μην ξεχνάμε, η κάθοδος της τρόικας γίνεται κατόπιν της προσφυγής στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης που υπέβαλε η Κύπρος τη Δευτέρα, μετά την υποβάθμιση της πιστοληπτική της ικανότητας από τους Fitch. Ως αποτέλεσμα της υποβάθμισης αυτής, τα κυπριακά κρατικά ομόλογα που έχουν στην κατοχή τους κυπριακές τράπεζες δεν μπορούν πλέον να γίνουν αποδεκτά από την ΕΚΤ ως εξασφάλιση για παραχώρηση ρευστότητας.

Το πρόγραμμα στο οποίο θα ενταχθεί η Κύπρος, θα έχει ως στόχο την αντιμετώπιση των χρηματοοικονομικών, δημοσιονομικών και δομικών προκλήσεων που αντιμετωπίζει η οικονομία. Με άλλα λόγια, θα έχει στόχο να θεραπεύσει προβλήματα που προκάλεσε και αρνήθηκε να λύσει ο Χριστόφιας.

Και αφού λοιπόν η προσφυγή στον μηχανισμό δεν είναι αποφευκτή μετά την τελευταία υποβάθμιση σε σαβούρα από τους Fitch, θέλω να ρωτήσω:

Αφού για μνημόνιο λοιπόν πάμε που πάμε, την Κύπρο γιατί την ξεπουλάμε;