Συλλογή υπογραφών για "Αξιώνω Διαφάνεια στην Αστυνομία"

Στις 6 Απριλίου, μια πειθαρχική επιτροπή της κυπριακής αστυνομίας επέβαλε χρηματικές ποινές μέχρι 800 ευρώ στους αστυνομικούς που κρίθηκαν ένοχοι για την κακοποίηση των Μάρκο Παπαγεωργίου και Γιάννου Νικολάου τον Δεκέμβρη του 2005. Μία ομάδα πρωτοβουλίας πολιτών συνέταξε μια επιστολή που ζητά την αναδιάρθρωση της αστυνομίας ώστε να εισαχθούν δικλίδες ασφαλείας στον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί και ένα διαφορετικό σύστημα λογοδοσίας ώστε να περιοριστούν τα φαινόμενα αστυνομικής βίας και αυθαιρεσίας μέσω της δημιουργίας ενός διάφανου πλαισίου στον τρόπο λειτουργίας της, της εκπαίδευσης αστυνομικών και στελέχωσης της ηγεσίας της αστυνομίας και των πειθαρχικών της συμβουλίων.

Η επιστολή αυτή βρίσκεται στην διεύθυνση αυτή. Θα αποσταλεί στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον Γενικό Εισαγγελέα, τον Υπουργό Δικαιοσύνης και τα πολιτικά κόμματα.

Ας ελπίσουμε πως οι πιο πάνω θα αναλογιστούν το μέγεθος των ευθυνών τους και θα πράξουν ανάλογα.

Οι άνθρωποι του βόθρου

Τελικά στην Κύπρο δεν συμφέρει νάσαι νομοταγής πολίτης. Αυτό τουλάχιστον είναι το μήνυμα που πήρα από τη Γενική Εισαγγελία, την Αστυνομία και τη Δικαιοσύνη. Έχετε καμιά αμφιβολία; Αν ναι, διαβάστε και θα καταλάβετε:

Αν στην Κύπρο συμπεριφέρεσαι σαν χούλιγκαν, μπορείς να απολαμβάνεις τα ακόλουθα προνόμια:

• Βγάζεις το μάτι οπαδών αντιπάλων ομάδων και η Εισαγγελία σε αφήνει να τη βγάλεις καθαρή.
• Ρίχνεις οπαδό αντίπαλης από την κερκίδα ενός σταδίου, και μαζί σου δεν ασχολούνται ούτε αστυνομικοί, ούτε εισαγγελείς, ούτε δικαστές.
• Βαράς όποιον θες, και κανένας δεν σου ζητά λογαριασμό.
• Καις, σπάζεις, βανδαλίζεις και σου βγάζουν το καπέλο.

Αν πάλι, επιλέγεις νάσαι τραμπούκος μιας ακραίας πολιτικής οργάνωσης μπορείς να κάνεις ατιμώρητος τα εξής:

• Πετροβολισμός Τουρκοκυπρίων και των αυτοκινήτων τους.
• Δολιοφθορές σε τουρκοκυπριακά αυτοκίνητα, σχίσιμο ελαστικών, σπάσιμο υαλοπίνακων.
• Ελεύθερη είσοδος σε σχολείαη για ξυλοδαρμό Τουρκοκυπρίων μαθητών.
• Τραμπουκισμοί σε δικοινοτικές εκδηλώσεις.

Αν είσαι στέλεχος δημόσιας εταιρείας μπορείς να κλέβεις λεφτά επενδυτών:

• Τίποτα δεν έχεις να χάσεις, αν ταΐσεις κανένα δυο πολιτικούς, ή αμφιβάλλετε;

Αν είσαι πάλι είσαι έμπορος ναρκωτικών, πάλι δεν πρέπει να ανησυχείς:

• Μπορείς να φέρνεις ναρκωτικά με τη σέσουλα, φτάνει νάχεις ένα μπάρμπα να δουλεύει στην αυλή, ή έστω τον κήπο, του προέδρου.

Αν είσαι βιαστής ή ακόμη και παιδερεστής:

• Μπορείς να βιάζεις όποια γυναίκα θες και δεν θα σου προσάπτονται κατηγορίες μια και η αστυνομία θα τρομοκρατεί το θύμα ώστε να μην καταθέσει.
• Αν μάλιστα λιγουρεύεσαι παιδιά, μπορείς άφοβα να βιάζεις ακόμα και το παιδί σου, φτάνει τουλάχιστον το κόμμα σου να τάχει καλά με τον γενικό.

Αν πάλι εκμεταλλεύεσαι αλλοδαπούς και αλλοδαπές, μην ανησυχείς, φτάνει να:

• Μοιράζεσαι που και που το μεροκάματό τους με κανένα αστυνόμο.
• Αφήνεις που κανένα αστυνομικό και κανέναν υπάλληλο του ιμιγκρέισιον να πηδάει που και που κανένα κορίτσι απ' αυτά πούχεις στη δούλεψή σου.

Αν έτυχε να σκοτώσεις κανένα δυο ανθρώπους και καταδικαστείς σε ισόβια, τίποτα δεν έχεις να φοβηθείς και πάλι:

• Τα φιλαράκια σου οι αστυνομικοί θα σε βγάλουν έξω από τη φυλακή και πάλι θα κάνεις ό,τι θέλεις.

Αν ασκείς το επάγγελμα του αστυνομικού και δεν αντέχεις τα νυχτέρια και θέλεις που και που να βαράς κανέναν για να εκτονωθείς:

• Ελεύθερα, φτάνει, αν σε βιντεογραφήσουν και σε δικάσουν, να πείσεις πως 750 χιλιάδες άνθρωποι που σε είδαν να βαράς είναι τρελοί και ψεύτες.

Τόσο διεφθαρμένο λοιπόν είναι το σύστημά μας. Δεν βρίσκεις άκρη. Που να βρεις λοιπόν το δίκαιό σου; Η Αστυνομία, η Γενική Εισαγγελία, η Δικαιοσύνη είναι ένας βόθρος από όπου αναδύει η δυσοσμία της διαφθροάς. Δεν λέω, και βέβαια υπάρχουν και κάποιοι έντιμοι αστυνομικοί, έντιμοι εισαγγελείς και δικαστές ανάμεσα σε μια πλειοψηφία που δεν ενδιαφέρεται για τίποτα άλλο παρά να εξυπηρετήσει άλλες σκοπιμότητες, άσχετες με τη δικαιοσύνη. Αλλά μέσα σε ένα τόσο φθαρμένο σύστημα, μπορούν αυτοί να κάνουν τη διαφορά για να το εμπιστευτούμε;

Δύσκολοι παραμένουν οι καιροί για τα ανθρώπινα δικαιώματα

Η πιο κάτω εκδήλωση, θάφτηκε κυριολεκτικά στα μέσα ενημέρωσης. Οι δημοσιογράφοι που είχαν παραστεί στην εκδήλωση αρκέστηκαν προφανώς στο να υποδείξουν στους κινηματογραφιστές τους ποια πλάνα θάπρεπε να πάρουν για το δετλίο ειδήσεων των 8. Και για τούτο θάθελα να κάνω μια αναφορά σε αυτήν την εκδήλωση δίδοντάς της μια ειδησεογραφική μορφή, ώστε να μπορώ την σχολιάσω στη συνέχεια:

"Την ύπαρξη χάσματος μεταξύ των προνοιών της Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων πριν 60 χρόνια και της εφαρμογής τους σήμερα επισήμανε ο Επίτροπος Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης Τόμας Χάμαρμπεργκ σε ομιλία του την Παρασκευή στα πλαίσια εκδήλωσης στο υπουργείο Οικονομικών στην οποία μίλησε και ο Γενικός Εισαγγελέας Πέτρος Κληρίδης. Συντονιστής στην εκδήλωση ήταν ο πρώην γενικός εισαγγελέας Αλέκος Μαρκίδης. Την έναρξη κήρυξε ο υπουργός Οικονομικών Χαρίλαος Σταυράκης, ο οποίος είπε πως μια γερή οικονομία αποτελεί προϋπόθεση για την απόλαυση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Προηγουμένως, ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Κύπρου υπέδειξε πως ενώ είναι εύκολο να εντοπίζει ένας λαός τις παραβιάσεις των δικών του δικαιωμάτων και ηρωικό να διαμαρτύρεται, αλλά η πραγματική ωρίμανσή του επιτυγχάνεται μόνο με την αναγνώριση την ελευθερία και τα δικαιώματα των άλλων, όταν τολμά να διορθώνει αδικίες που ο ίδιος προκαλεί σε άλλους.

Πάντως, η πιο πάνω αναφορά του υπουργού οικονομικών αποτέλεσε αφορμή για τον Τόμας Χάμαρμπεργκ να επισημάνει πως εκείνο το χάσμα μεταξύ της διακήρυξης και της εφαργμογής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αναμένεται, να γίνει ακόμη βαθύτερο ως αποτέλεσμα της παγκόσμιας οικονομική κρίσης μια και αναμένονται περισσότερη ανεργία και μεταναστευτικές πιέσεις. Η παγκόσμια οικονομική κρίση, εξήγησε αναμένεται να πλήξει σε μεγαλύτερο βαθμό τα ασθενέστερα οικονομικά στρώματα ως προς την εφαρμογή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους. Εκείνες τις κοινωνικές ομάδες δηλαδή, που ούτως ή άλλως λόγω της οικονομικής τους κατάστασης αδυνατούν να λάβουν εκείνα τα π.χ. νομικά μέτρα για να υπερασπίσουν τα ανθρώπινά τους δικαιώματα. Για τούτο, είπε, προσβλέπει σε εντατική συνεργασία αυτών που αποφασίζουν για τα δημόσια οικονομικά με εκείνους που ενδιαφέρονται για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Στη δική του ομιλία ο Γενικός Εισαγγελέας στάθηκε στην κατοχύρωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις πρόνοιες του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, όπως και στην επικύρωσή των διαφόρων διεθνών συμβάσεων με νόμους της Βουλής. Αυτές οι συμβάσεις, εξήγησε ο Γενικός Εισαγγελέας, υπερισχύουν οποιωνδήποτε εθνικών νόμων που βρίσκονται σε αντίθεση με αυτές. Ταυτόχρονα, ο Πέτρος Κληρίδης επισήμανε και την ανάγκη ύπαρξης αποτελεσματικών θεραπειών, οι οποίες είναι σε εσωτερικό επίπεδο ένας από τους βασικότερους άξονες προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ανέπτυξε τις δυνατότητες αποτελεσματικών θεραπειών που υπάρχουν στην Κύπρο".


Θα ήθελα να ξεκινήσω το σχόλιό μου με την αναφορά του υπουργού Οικονομικών, πως η διαφύλαξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων προϋποθέτει γερή οικονομία. Κι αυτό γιατί εκτιμώ πως αυτή η προσέγγιση του δεν ήταν αποτέλεσμα συλλογισμού αλλά περισσότερο μιας πρόχειρης σκέψης που έκανε εκείνη τη στιγμή. Δεν λέω, πράγματι η διαφύλαξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων απαιτεί την κρατική μέριμνα, τη διοχέτευση κρατικών πόρων για τις ανάγκες συγκεκριμένων ανθρώπων ώστε να διαφυλαχτεί π.χ. το δικαίωμα τους να ζουν αξιοπρεπώς όταν δεν είναι σε θέση να εργαστούν είτε λόγω της υγείας τους ή οποιωνδήποτε άλλων παραγόντων. Όπως και η θα πρέπει το κράτος να μεριμνά για τη χρηματοδότηση εκείνων των μηχανισμών, κρατικών ή μη, για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των μελών της κοινωνίας. Από την άλλη όμως, θα ήθελα να υποδείξω στον υπουργό ότι οι διεθνείς συνθήκες που δεσμεύουν την Κύπρο να προστατεύει τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν προβλέπουν πως αυτό πρέπει να γίνεται μόνο και εάν το επιτρέπει π.χ. η δημοσιονομική κατάσταση ή ο ρυθμός ανάπτυξης. Στο κάτω κάτω, αν η δημοσιονομική κατάσταση δεν επιτρέπει τη διοχέτευση πρόσθετων πόρων, θα μπορούσε να δοθεί σε πρώτο στάδιο προτεραιότητα στην εξοικονόμηση εκείνων των πόρων που αξιοποιούνται με τρόπους που έχουν ως αποτέλεσμα την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των μελών της κοινωνίας, όπως είναι για παράδειγμα το φακέλωμα των πολιτών από την ΚΥΠ, ο εξαναγκασμός σε εργασία στην Εθνική Φρουρά, η καταστροφή του περιβάλλοντος με την εκτέλεση αχρείαστων οδικών έργων ή η παραχώρηση υπερβολικών μισθών σε δημόσιους υπάλληλους που αντί να εξυπηρετούν το κοινό, το ταλαιπωρούν με τις εξουσίες του κ.ά.

Ωστόσο, η τοποθέτηση του υπουργού θέτει και το ερώτημα για το κατά πόσον η οικονομική ευημερία συμβάλλει στην προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή αντίθετα, η προστασία τους συμβάλλει στην οικονομική ευημερία. Ιστορικά πάντως, η οικονομική ευημερία κατάφεραν να απολαύσουν εκείνες οι κοινωνίες που έδωσαν στα μέλη τους τα περισσότερα δικαιώματα, τα κατοχύρωσαν και τα διαφύλαξαν. Εν τούτοις, αυτά δεν έγινε κατορθωτό να τα απολαύσουν όλοι οι πολίτες. Τα απόλαυσαν σε τελική κυρίως εκείνοι οι αστοί που ήταν λόγω της οικονομικής τους κατάστασης σε θέση να τα αξιοποιήσουν για να τη βελτιώσουν. Συνεπώς, η ανυπαρξία οικονομικών πόρων δεν μπορεί να δικαιολογήσει την αδράνεια του κράτους σε σχέση με την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όλων των μελών της κοινωνίας επειδή τυγχάνει να τα απολαμβάνει μια πλειοψηφία που ευημερεί.

Και ακριβώς εδώ έγκειται και η πρόκληση για την κυβέρνηση του Δημήτρη Χριστόφια να αναγνωρίσει πως η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων πρέπει να τύχει πρώτιστης ιεράρχησης ώστε να δοθεί και στις περιθωριοποιημένες κοινωνικές ομάδες η δυνατότητα να απολαμβάνουν τα δικαιώματά τους όπως π.χ. το δικαίωμα μιας αξιοπρεπούς διαβίωσης. Κι αυτό προϋποθέτει την αναθεώρηση εκείνων των πρακτικών που εφαρμόζουν ορισμένες κρατικές υπηρεσίες που έχουν ως αποτέλεσμα είτε την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δικαιούχων, π.χ. μέσω της στέρησης από αυτούς εκείνων των βοηθημάτων που προβλέπει η νομοθεσία ή και οι διεθνείς συνθήκες ή και μέσω της υπόσκαψης του έργου μη κυβερνητικών οργανώσεων.
Υ.Γ. Θα ήταν καλά, την επόμενη φορά που ο κ. Γενικός Εισαγγελέας ξαναμιλήσει δημόσια για τα ανθρώπινα δικαιώματα να φροντίσει να μην έρθει με βαρυφορτωμένο πρόγραμμα. Υπάρχουν πολλά κενά στην εφαρμογή τους και θα ήταν καλό να εύρισκε λίγο χρόνο να ακούσει από εκείνους που τα έχουν εντοπίσει που έχει αδυναμίες το όλο σύστημα. Φεύγοντας εσπευσμένα, προτού ολοκληρωθεί η συζήτηση και του υποβληθούν ερωτήσειςείχε όχι μόνο ως αποτέλεσμα να μην ακούσει εκείνα που ίσως να έπρεπε να ακούσει, αλλά και πιθανότατα να εκληφθεί η εσπευσμένη αποχώρησή του ως αδιαφορία την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κύπρο.