Βαράτε παλαμάκια, ειδεμή....

Ο Δημήτρης Χριστόφιας ανταποκρίθηκε ακόμα μια φορά, με τον αναμενόμενο για αυτόν, αλλά συνάμα απρόβλεπτο για έναν αρχηγό κράτους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τρόπο σε κριτική.

Είπε, λοιπόν χτες ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Κύπρου Κώστας Χριστοφίδης στην ομιλία του τα εξής (σύμφωνα με το δελτίο ειδήσεων του ΡΙΚ στις 8 μμ):

"Φρονώ πως ο λαός μας και οι επόμενες γενιές αξίζουν κάτι καλύτερο. Αξίζουν περισσότερη δημοκρατία και περισσότερη λογοδοσία. Είναι μια μεγάλη ευκαιρία μέσα από τη θλίψη και τα γεγονότα του καλοκαιριού να στήσουμε κάτι εντελώς καινούργιο, πιο υγιές και πιο σύγχρονο. Πρέπει να μετατρέψουμε να μετατρέψουμε αυτή την εποχή σε μια δημοκρατική άνοιξη που να μπορεί να καταλήξει στην ανοικοδόμηση του κράτους. Να μετατρέψουμε την κρίση σε μια ευκαιρία αναμόρφωσης των πνευματικών θεσμών της δημοκρατίας. Πρέπει να αποδείξουμε εκ νέου την ανωτερότητα του δημοκρατικού μας πολιτεύματος και να διαψεύσουμε όσους ισχυρίζονται πως η δημοκρατία είναι καθεστώς των μετρίων. Σήμερα, όσο ποτέ στο παρελθόν, έχουμε την ιστορική υποχρέωση να ξεπεράσουμε την επιπολαιότητα δεκαετιών και να μεταφράσουμε σωστά τις διεθνείς εξελίξεις. Χρειάζονται επιστήμονες με γνώση. Όχι για να κυβερνούν αλλά για να συμβουλεύουν, αλλά κυρίως με μια μακρόχρονη αντίληψη του πως λειτουργεί και πως εξελίσσεται ο σύγχρονος κόσμος".

Τι κι αν αυτή του ασκήθηκε με έμμεσο και κομψό τρόπο; Η αντίδρασή του υπήρξε, ως συνήθως, άκομψη και πικρόχολη, την οποία χαρακτηρίζει ο γνωστός του ξερολισμός, η μικροπρέπεια, το αναθεμάτισμα της αντίθετης άποψης, η έπαρσή του που εκφράζεται ως πάγια πρακτική του να απευθύνεται με υποτιμητικό τρόπο στους συνανθρώπους του και να παρουσιάζει τον εαυτό του ως θύμα, θιγμένο και αδικημένο. Πονάει το Μαρί. Έστω κι ως έμμεση αναφορά. Εξοργίζει η έστω και έμμεση υπόδειξη σε δημοκρατικά ελλείμματα. Προκαλεί η έλλειψη επαίνου για εμφανείς και αυταπόδεικτες παραλήψεις και λανθασμένες αποφάσεις και την αναγκαιότητα αξιοποίησης της γνώσης.

Και απάντησε:

"Επειδή κύριε Πρύτανη, τις προκλήσεις εγώ δεν τις αντέχω, θέλω να σας ευχαριστήσω για την ωραία διάλεξη που μας εκάματε από καθέδρας αλλά να σας καλέσω να συζητήσουμε αυτά τα θέματα γιατί δεν μ' αρέσει να με καλούν να είμαι δήθεν τιμόμενο πρόσωπο και να ακούω τα εξ αμάξης. Σας καλώ λοιπόν και εσάς, κι αν θέλετε τη Σύκλητο και την Πρυτανεία, να συζητήσουμε προκομμένα και πάνω σε έναν επιστημονικό επίπεδο ίσος προς ίσον τα ζητήματα της κρίσης. Της παγκόσμιας κρίσης. Διότι έχει βάθος και εύρος και δεν είναι τυχαία η κρίση και δεν περιορίζεται στην Κύπρο ασφαλώς. Ευχαριστώ πολύ".

Δεν του αρέσει λοιπόν να τον καλούν να είναι δήθεν τιμόμενο πρόσωπο και να ακούει τα εξ αμάξης. Του αρέσει να τον καλούν, να του βαράνε παλαμάκια, να τον επευφημούν και να τον καλούν να συνεχίσει αυτό που μόνο ο ίδιος θεωρεί ορθό, ανεξαρτήτως της όποιας άποψης τυγχάνει να έχει έστω και μια μειοψηφία, ανεξαρτήτως του οφέλους ή του κόστους που έχει η πολιτική του για την κοινωνία, μεμονωμένα μέλη της ή κοινωνικές ομάδες. Το απολαμβάνει να τον καλούν και να τον τιμούν και να του λένε, "φώτισε μας μεγάλε μας ηγέτη με τη σοφία σου". Να τον ανακηρύσσουν σε επίτιμο διδάκτορα για αυτά που λέει πως ξέρει ή πιστεύει. Είναι τυχαίο που η διαφορετική άποψη υποβιβάζεται στο επίπεδο των "εξ αμάξης"; 

Εν όψει του προεκλογικού αγώνα που έχει ουσιαστικά ξεκινήσει για τις προεδρικές, προβλέπω πως θα γίνουμε μάρτυρες ανάλογων σκηνών αλαζονείας μια και ως ήθισται, ο απερχόμενος πρόεδρος συγκεντρώνει τα περισσότερα πυρά των ανθυποψηφίων του. Η συμβουλή μου είναι να συνηθίσει γιατί θα ακούσει και πιο σκληρή κριτική και από άλλους. Πολλές φορές θα είναι δικαιολογημένη, πολλές φορές θα είναι αδικαιολόγητη.  Την ποιότητα της δημοκρατίας όμως την καθορίζει ο βαθμός στον οποίο η πολιτική ηγεσία και η εκτελεστική εξουσία επιδεικνύει ανοχή στην αντίθετη άποψη.

Αν δεν του αρέσει η δημοκρατία, της οποίας αναπόσπαστο μέρος είναι και η κριτική σε έναν πολιτικό, ας το πει επιτέλους ξεκάθαρα. Είναι άλλωστε κοινό μυστικό.

Υ.Γ. Κύριε Πρόεδρε, επί της ουσίας συμφωνώ με τον Πρύτανη. Ο λαός μας και οι επόμενες γενιές αξίζουν κάτι καλύτερο.

Ο ζουπάνος, η δρουζίνα του και το αποκορύφωμα της βλακείας

Αυτήν την ανάρτηση άρχισα να τη γράφω από χτες. Δυστυχώς, όσο περισσότερο σκεφτόμουν το όλο ζήτημα, τόσο πιο έντονα γίνονταν τα χάχανα στα οποία ξεσπούσα σε βαθμό που σήμερα το απόγευμα άρχισε να με πονά η κοιλιά μου από το γέλιο. Ωστόσο, πρέπει να παραδεχτώ πως όσο κι αν μου προκαλεί γέλιο η όλη υπόθεση, στην πραγματικότητα είναι μια πολύ σοβαρή και ενδεικτική της ανοχής που τυγχάνει η αντίθετη άποψη επί προεδρίας Χριστόφια.

Ας σοβαρευτούμε. Είναι η υπόθεση του συμπολίτη μας που σέρνεται στα δικαστήρια γιατί "στις 3 Αυγούστου στη Λευκωσία διενήργησε πράξη για την οποία δεν ήταν εξουσιοδοτημένος από το νόμο. Δηλαδή, ενώ οδηγούσε το όχημά του έβγαλε το κεφάλι από το παράθυρο και απευθυνόμενος προς το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας φώναξε 'βλάκα Πρόεδρε παραιτήσου' και συνεπεία αυτού προκάλεσε ενόχληση στο κοινό κατά την άσκηση των κοινών δικαιωμάτων του".

Δεν ξέρω ποιος είναι αυτός ο συμπολίτης μας, η υπόθεση του οποίου θα εκδικαστεί στις 5 Ιουνίου, αφού σήμερα δεν παραδέχτηκε ενοχή.

Πρέπει όμως να παραδεχτώ πως αντικρίζοντας την προεδρική λιμουζίνα του ρωσομαθούς προέδρου και της προεδρικής του φρουράς που προσφέρουν το θέαμα ενός σύγχρονου ζουπάνου* και της δρουζίνας** του, ο συμπολίτης μας, θα πρέπει οπωσδήποτε να στάθμισε το πιθανό όφελος από την ενέργειά του, που στην καλύτερη περίπτωση θα μπορούσε να ήταν εκπλήρωση της επιθυμίας του, όπως και το πιθανό κόστος, που στη χειρότερη περίπτωση θα μπορούσε να είναι να κατηγορηθεί για εξύβριση, του προσώπου του προέδρου της δημοκρατίας  εν τη προκειμένη περίπτωση, και όχι απλώς για "ενόχληση στο κοινό κατά την άσκηση των κοινών δικαιωμάτων του".

Εν πάση περιπτώσει, ο άνθρωπος είπε στον Χριστόφια κατάμουτρα κάτι που πολύς κόσμος πίστευε τότε (και πιστεύει ακόμη) και έλεγε επίσης δημόσια στις δεκάδες διαδηλώσεις που έγιναν έξω από το προεδρικό εκείνον τον καιρό. Πως δηλαδή ο Χριστόφιας επειδή συμπεριφέρθηκε και ενήργησε ανόητα, θα έπρεπε να παραιτηθεί από το αξίωμα του προέδρου της δημοκρατίας.

Η τροπή ωστόσο που έχει πάρει η υπόθεση με τον συμπολίτη μας που του φώναξε "βλάκα Πρόεδρε παραιτήσου" (εδώ χρησιμοποιώ τον τρόπο με το οποίο γράφτηκε η είδηση στην ιστοσελίδα του Κυπριακού Πρακτορείου Ειδήσεων, εξ ου και το "Πρόεδρε" είναι με κεφαλαίο, διαφορετικά θα έγραφα με κεφαλαίο μόνο το "Βλάκα") φανερώνει τον πανικό του ίδιου του Χριστόφια. Ο πρόεδρός μας -με στόχο να γαντζωθεί στην εξουσία όσο το δυνατό περισσότερο (θέλει λένε οι κακές γλώσσες, αλλά συνήθως αλάνθαστες γλώσσες, να διορίσει πρώτα καινούργιο διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας ώστε το κόμμα του να μπορεί να βάλει χέρι στις αδειοδοτήσεις τραπεζών)- φαίνεται να έχει δώσει εντολές να διώκονται με κάθε αυστηρότητα όσοι έχουν και εκφράζουν μια κακή άποψη για αυτόν και την πολιτική του.

Φυσικά, μέσα στην κατάσταση του πανικού που βρίσκεται η κυβέρνηση δεν αντιλαμβάνεται πόση ζημιά προκαλεί στον ίδιο τον Χριστόφια η αναμόχλευση της όλης ιστορίας με την έκρηξη στο Μαρί.

Ας υποθέσουμε πως ο συμπολίτης μας που του φώναξε "βλάκα Πρόεδρε παραιτήσου" καταδικαστεί από τη δικαιοσύνη. Ο άνθρωπος αυτός, όποιος κι αν είναι, ό,τι κι αν είναι, θα γίνει στο τέλος λαϊκός ήρωας. Απλώς επειδή είπε έξω από τα δόντια στον Χριστόφια αυτό που πιστεύει η πλειοψηφία των Κυπρίων.

Αν από την άλλη αποσυρθεί η κατηγορία εναντίον του ή αθωωθεί, τότε το πιο πιθανόν είναι ο άνθρωπος αυτός να βρει δεκάδες αν όχι εκατοντάδες ή ίσως και χιλιάδες μιμητές που όποτε θα αντικρίζουν τον Χριστόφια θα του λένε "Βλάκα πρόεδρε παραιτήσου" (από κει και πέρα το "Βλάκα" θα γράφεται με κεφαλαίο).

Παρόμοιες περιπτώσεις υπάρχουν κι άλλες όπως μαθαίνω. Σήμερα για παράδειγμα γράφει η Αλήθεια πως εκδικάζεται ανάλογη υπόθεση. Επίσης, όπως πληροφορούμαι, πως μία γυναίκα από τη Λεμεσό αντιμετωπίζει ανάλογες κατηγορίες επειδή έφτυσε προς την κατεύθυνση της προεδρικής λιμουζίνας. Όλα αυτά συμβαίνουν μετά την έκρηξη στο Μαρί.

Διερωτώμαι επίσης, αν αυτό που πείραξε τον Χριστόφια τόσο πολύ στην περίπτωση του συμπολίτη που του  που του φώναξε "βλάκα Πρόεδρε παραιτήσου" ήταν το κατά πόσον τον είπε βλάκα, ή επειδή του το είπε φωναχτά και δημόσια ή τον κάλεσε να παραιτηθεί.

Καταληκτικά, θα ήθελα να προσθέσω πως αναμένω με ενδιαφέρον να μάθω ποια γραμμή θα ακολουθήσει η κατηγορούσα αρχή σε περίπτωση που ο κατηγορούμενος συμπολίτης μας επικαλεστεί το δημόσιο συμφέρον και παρουσιάσει εμπειρογνώμονες στη δίκη για να αποδείξει πως ο Χριστόφιας πράγματι πάσχει από βλακεία, επικαλούμενος τα ευρήματα του ιδίου του πορίσματος  Πολυβίου, τον οποίο ο ίδιος διόρισε.

Καλά, μόνο ένας βλάκας θα έκανε κάτι τέτοιο θα μου πείτε αλλά περί αυτού πρόκειται...

*) Ζουπάνοι ονομάζονταν οι σλάβοι φύλαρχοι στον Μεσαίωνα.
**) Δρουζίνα ονομαζόταν η ένοπλη συνοδεία των ζουπάνων.

Κρατικός φασισμός χρονικής υστέρησης

Ο βουλευτής και αντιπρόεδρος του ΔΗΚΟ Νικόλας Παπαδόπουλος εξέδωσε σήμερα την πιο κάτω ανακοίνωση που δημοσιεύω αυτούσια:

"Κρατικός φασισμός στο ΡΙΚ

Για ακόμη μια φορά το Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου απέδειξε ότι έχει μετατραπεί από κρατικό κανάλι, σε κανάλι της Κυβέρνησης.

Οι παραγωγοί της εκπομπής ΚΩΔΙΚΟΣ ΕΥΡΩΠΗ επέλεξαν να καλέσουν στο πάνελ της ψεσινής συζήτησης τρεις κυβερνητικούς υπαλλήλους, μαζί με έναν εκπρόσωπο του ΑΚΕΛ για να προπαγανδίσουν υπέρ της μεταναστευτικής πολιτικής της Κυβέρνησης και μόνο ένα εκπρόσωπο της αντιπολίτευσης, τον υποφαινόμενο.

Προσωπικά δεν έχω κανένα πρόβλημα με το να στήνει το κυβερνητικό κανάλι τα τηλεοπτικά πάνελ με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε να υπερ-αντιπροσωπεύεται η Κυβέρνηση και το ΑΚΕΛ. Εξάλλου είναι απόλυτα κατανοητό πως μόνο έτσι έχουν πιθανότητες οι κυβερνώντες να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα αυτής της Κυβέρνησης.

Όμως, τουλάχιστον θα έπρεπε ο συντονιστής της συζήτησης να επιτρέψει στον μοναδικό εκπρόσωπο της αντιπολίτευσης να παρεμβαίνει έτσι ώστε να εκπροσωπείται ικανοποιητικά και η αντίθετη άποψη, παρά του ότι προφανώς, ενοχλούσε αυτή η διαφορετική άποψη.

Φαίνεται όμως ότι στο κανάλι της Κυβέρνησης δεν υπάρχει χώρος για αντίλογο. Δεν πειράζει. Αφού κάποιοι νομίζουν ότι θα ελέγξουν την ελευθερία του λόγου στο κυβερνητικό κανάλι, τότε εμείς θα μιλήσουμε ελεύθερα στη Βουλή των Αντιπροσώπων κατά τη συζήτηση του προϋπολογισμού του ΡΙΚ.

Πάντως, αν η Κυβέρνηση και το ΑΚΕΛ αποφάσισαν να δημιουργήσουν ένα νέο ΜΜΕ προώθησης της Κυβερνητικής προπαγάνδας ενόψει προεδρικών εκλογών, ας το χρηματοδοτήσουν τουλάχιστον με τα χρήματα του ΑΚΕΛ και όχι με τα χρήματα του Κύπριου φορολογούμενου.

Ο κρατικός φασισμός δεν έχει χώρο στην Κύπρο του 21ου αιώνα".

Κατ' αρχήν θέλω να πω πως δεν παρακολούθησα τη χτεσινή τηλεοπτική εκπομπή στην οποία αναφέρεται ο Παπαδόπουλος. 

Έγινα όμως μάρτυρας των όσων είπε το πρωί στο ραδιόφωνο του Τρίτου.

Όπου είπε στην εκφωνήτρια του προγράμματος Ελένη Βρεττού πως "θα τα πούμε όταν θα συζητηθούν οι προϋπολογισμοί του ΡΙΚ" στη βουλή. 

Η Βρεττού το εξέλαβε ως απειλή και ίσως και να ήταν αλλά δεν είναι αυτή η ουσία. 

Ούτε είναι η ουσία πως έδερνε το σαμάρι, την Ελένη Βρεττού, επειδή του έφταιγε ο γαΐδαρος,   ο ΔΗΚΟϊκός του διευθυντής δηλαδή, ο Θέμης Θεμιστοκλέους.

Ούτε είναι η ουσία αν δικαίως ή αδίκως αισθανόταν αδικημένος για τον τρόπο μεταχείρισής του στη χτεσινή εκπομπή.

Η ουσία είναι συμπυκνωμένη σε αυτή του τη φράση: "Θα έπρεπε ο συντονιστής της συζήτησης να επιτρέψει στον μοναδικό εκπρόσωπο της αντιπολίτευσης να παρεμβαίνει έτσι ώστε να εκπροσωπείται ικανοποιητικά και η αντίθετη άποψη".

Ο Νικόλας Παπαδόπουλος εμφανίστηκε στην πολιτική ζωή την άνοιξη του 2006 όταν εξελέγη βουλευτής, εξίσου ουρανοκατέβατος όπως κι ο ετεροθαλής του αδελφός που έγινε δήμαρχος Λευκωσίας.

Νωρίτερα, επί Τασσοπαπαδοπουλοκρατίας, ο Νικόλας Παπαδόπουλος δεν νοιάστηκε ποτέ για το κατά πόσον υπάρχει ελευθερία του λόγου στην Κύπρο, και εάν το κρατικό κανάλι διεπόταν από αυτήν στη λειτουργία του. 

Αν είχε νοιαστεί, θα είχε, ορθότατα πιστεύω, παρατηρήσει και καυτηριάσει με εξίσου εύστοχο τρόπο πως και τότε δεν υπήρχε ικανοποιητικός βαθμός έκφρασης της αντίθετης, μη κυβερνητικής, άποψης στο κρατικό κανάλι, όπως άλλωστε συνέβαινε τον καιρό του δημοψηφίσματος όπου σε κάθε εκπομπή του ΡΙΚ η αντίθετη άποψη μειοψηφούσε τόσο σε παρουσία όσο και σε τηλεοπτική ή ραδιοφωνικό χρόνο. 

Όπως άλλωστε συνέβαινε και με τις προεδρικές εκλογές του 2008, όπου και πάλιν υπήρχαν υποψήφιοι δεύτερης κατηγορίας που τύγχαναν μεροληπτικής προβολής, όπως π.χ. ο Κώστας Θεμιστοκλέους ή κι ο Μάριος Ματσάκης. 

Ούτε όμως στην μια περίπτωση ούτε και στην άλλη, άκουσα τον Νικόλα Παπαδόπουλο να διαμαρτύρεται επειδή "στο κανάλι της Κυβέρνησης δεν υπάρχει χώρος για αντίλογο".

Και εγώ λέω πως ορθά ισχυρίζεται πως "ο κρατικός φασισμός δεν έχει χώρο στην Κύπρο του 21ου αιώνα". 

Το ερώτημά γιατί για εκείνον ξεκίνησε ο 21ος αιώνας να μετρά μετά το πέρας της Τασσοπαπαδοπουλοκρατίας είναι άνευ σημασίας. 

Απλώς θα πρέπει να ξέρει πως ενώ ενδεχομένως να έχει απόλυτο δίκαιο να διαμαρτύρεται για τη δυσμενή και μεροληπτική μεταχείριση που έτυχε από το ΡΙΚ, η κριτική του είναι λιγότερο πειστική μια και ασκείται όταν αυτός αισθάνεται θύμα ενώ έκλεινε τα μάτια, τα αυτιά του και το στόμα του όταν θύματά της ήταν όσοι διαφωνούσαν με τον πατέρα του.

Censura ergo salvatio…

Ο Πρόεδρος Χριστόφιας ποτέ δεν χάνει ευκαιρία να περάσει ανεκμετάλλευτη για να εκφράσει το σεβασμό του για την ελευθερία του Τύπου. Στις περιπτώσεις που μέσα ενημέρωσης δημοσιεύουν απόψεις ή ειδήσεις που ο ίδιος δεν θα ενέκρινε, η αντίδρασή του θυμίζει περισσότερο τον Ρόμπερτ Μουγκάμπε παρά αρχηγό κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο συμπαθής μας Δικωμίτης, δεν δειλιάζει να τα βάλει με κανέναν αναιδή δημοσιογράφο ή σχολιαστή που δεν αναγνωρίζει σε αυτόν έναν διεθνούς κύρους και εμβέλειας ηγέτη και πολιτικό. Φυσικά, η τακτική του σε τέτοιες περιπτώσεις στερείται λογικής. Η έγνοια του είναι απλώς να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Κι αυτό το κάνει ανεξαρτήτως της δημόσιας εικόνας που προσφέρει όταν επιτίθεται σε αυτούς που νιώθει πως τον αδίκησαν. Θυμίζει κάποιον περαστικό έξω από ένα καφενείο στον οποίο κάποιος μέσα από μια παρέα θαμώνων του λέει «Γάιδαρε!», και ο διαβάτης χαλώντας τον κόσμο με τις φωνές απαντά «Δεν είμαι Γάιδαρος!»

Αυτή την τακτική που περισσότερο να καταδεικνύει ελλείμματα στην προσωπικότητα ενός ανθρώπου, την είδαμε πρόσφατα όταν ο Πρόεδρός μας ξεσπάθωσε κατά του Πρακτορείου Ρόιτερς, επειδή αυτό δημοσίευσε σε ένα μπλογκ ένα σχόλιο που ο Πρόεδρός μας αισθάνθηκε πως τον αδικούσε. Εν πάση περιπτώσει, έστω και καθυστερημένα πρέπει να τον ευχαριστήσουμε για την ανάδειξη εκείνου του κειμένου που, αν δεν αντιδρούσε με τον δικό του ιδιόρρυθμο τρόπο, το πιο πιθανόν είναι να περνούσε απαρατήρητο, η συμπεριφορά του θα έπρεπε να ανησυχήσει την κοινή γνώμη προ πολλού.

Όμως, θα πρέπει να του αναγνωρίσουμε πως πίσω από τον τρόπο αντιμετώπισης των μέσων ενημέρωσης δεν κρύβεται μόνο η ευθυνοφοβία του –πρόκειται πιθανότατα για κλασσική περίπτωση ανθρώπου που χάνει τον ύπνο του φοβούμενος πως κάποιος θα τον κατηγορήσει πως φταίει σε κάτι- αλλά και η γενικότερή του μόρφωση και εξοικείωση με τις αρχές της δημοκρατίας και της ελευθερίας της άποψης. Τόσα χρόνια σπουδές στη Μόσχα, ε κάτι θα κόλλησε…

Άλλωστε, τι άλλο μπορεί κανείς να υποθέσει για έναν πολιτικό που αποκλείει για παράδειγμα τα ξένα μέσα ενημέρωσης από τις διασκέψεις Τύπου που δίνει; Ή που, όπως καλή ώρα σήμερα, δημόσια ισχυρίζεται πως «η ανακύκλωση αυτού του ζητήματος, ως πρώτου θέματος, μόνο ζημιά και πανικό προκαλεί στον κόσμο και στην Κύπρο. Σε άλλες χώρες αποκρύβονται πολλά πράγματα, στην Κύπρο δεν αποκρύβεται τίποτα απολύτως»;

Ε λοιπόν σύντροφε, γιατί δεν μας λες τουλάχιστον ποιες είναι αυτές οι άλλες χώρες που «αποκρύβονται» αυτά τα πράγματα που μας παρουσιάζεις σαν παράδειγμα; Απλώς για να ξέρουμε που να βρούμε κρυφτούμε από αυτά τα ανεύθυνα μέσα ενημέρωσης…

Λογοκρισία τώρα, ή εμπρός για τη Βόρειο Κορέα, μπας και γλυτώσουμε απ’ τη γρίπη!